بدو پسرم!
حیف شد!
پسر!
آفرین فرنی!
زود باش فرناندو!
خب اگه این بازیو ببرن چی می شه؟
به فینال میرسن؟
نه، چند تا بازی دیگه هم دارن.
این فرناندو که می بینی قراره خودش تاریخساز بشه
- !زود باش پسر، این واسه خودته - اوه !
گُل!
آفرین!
در 22 ژوئن سال 2019 فرناندو تورس بعد از 18 سال،
.از دنیای فوتبال خداحافظی کرد
آگوست 2019 فوکوئوکا، ژاپن
پنج روز به خداحافظی
میگن زمانی که یه نفر تصمیم به جدایی می گیره...
همون وقت جدا می شه...
حالا چنین احساسی دارم.
من هرگز به پایان فکر نمی کردم،
که چه جوری میخواد باشه.
رویای تو...
راجع به فوتبال و فکر کردن به اولین حضورت،
به گُل اول خودت، زمانی که واسه تیم ملی انتخاب می شی وقتی که قهرمان می شی،
و گُل هایی که میزنی
:اما به یه چیز فکر نمی کنی
چطور قراره تموم بشه؟
- !مامان، مامان - با اون دختره .
بچگی خجالتی بود،
خیلی خجالتی، در حدی که موقعیت های زیادی رو از دست دادم.
همیشه شبیه بقیه بودم،
برای همین، همیشه مادرم سرزنشم می کرد.
من همیشه بهش می گفتم اونا همتون رو به یه چشم می بینن،
نباید اینطور باشه ،اگه یه نفر بگه یک به علاوه یک می شه چهار.
تو بگو نه، یک به علاوه یک می شه دو
و اشتباهشون رو اصلاح کن ...اما اون.
اون همیشه بچه ی درون گرایی بود .به شدت خجالتی،
خدافظ بچه ها.
خداحافظ خانم معلم.
بدون شک، فوتبال به من کمک کرد مرز های زیادی رو بشکنم.
فوتبال کمکم کرد تا از خجالتی بودنم دور بشم،
مثلا برم نزدیک بچه ها و از اونا بپرسم
می شه منم بازی کنم؟ اونا هم می گن آره، توی اون تیم برو
برادر من، شبیه تمام برادرای بزرگ تر،
چیزی بود که من هم میخواستم بشم.
چون برادرم دروازه بان بود .منم دلم میخواست دروازه بان بشم،
خواستم فوتبالیست بشم چون برادرم یادم داد...
فوتبال بازی کردن چطوریه
چند وقت بعد برگشتم خونه...
دوتا دندون جلویی من توی دستم بودن.
فوتبال لعنتی فوتبال دیگه کافیه
و خیلی چیزای دیگه .دندون مصنوعی باید براش بذاریم...
بدون دندون اومد .دندونای جلویی اون افتاده بودن،
دندون نداشت.
اون روز توی خونه بحث شدت گرفت...
که آخرش مادرم منو از دروازه بانی منع کرد...
پس لطف مادرم بود که پستم عوض شد
زود باش فرناندو!
پاهاش شبیه پاهای مرغن .با پاهای آدم فرق می کنن،
تو ببین باهاشون چکار می کنه !مسخره ش نکن.
وقتی 5 یا 6 سالم بود،
برای اولین تیمم به میدون رفتم ...و تو همون بازی اولم.
- .منو گذاشتن مهاجم - هی، مو زردو !
سال بعدش، بعد اتمام یک فصل بازی در مسابقات سالنی...
وارد لیگ برتر فوتبال 11 نفره شدیم.
♪ قهرمانان، قهرمانان ♪
- !بپریم تواستخر - پیش به سوی استخر .
و من هر روز فوتبال بازی می کردم.
وقتی رفتم روستای مادرم،
جایی که پدر بزرگ و مادر بزرگم زندگی می کنن.
پدر بزرگم یه بشقاب با آرم اتلتیکو مادرید داشت.
یه بشقاب با آرم اتلتیکو مادرید...
اسم پدرمم روش حک شده بود .اولالیو سانز،
پدرم خیلی روش حساس بود !نمی ذاشت کسی به اون بشقاب دست بزنه..
نه تنها چیزی از اتلتیکو نمی دونستم بلکه چیزی از فوتبال سر در نمی آوردم.
فرناندو همیشه نگاهش به این بشقاب بود :واسه همین یه روز از پدر بزگش پرسید،
«بابا بزرگ این چیه؟»
:اونم جوابشو داد این آرم باشگاه اتلتیکو مادریده»،
«.بهترین باشگاه جهان
فکر کنم اگه پدر بزرگم یه بشقاب دیگه،
با آرم یه باشگاه دیگه رو داشت ...نمی تونست با همون تعصب،
برام توضیح بده...
که اون باشگاه چه قدر براش با ارزشه.
اون تعصب رو فقط خرج اتلتیکو مادرید می کرد.
فرناندو!
با تیم رایو13 تونستم...
جزء سه بازیکن برتر فصل بشم...
و تو تست تمرینی اتلتیکو مادرید...
برای جذب بازیکن شرکت کنم.
بعد از تست ...داخل ورزشگاه کادرون،
یه لیست خیلی بلند بود.
نه، نه، نه، نه، نه ...ولی یه نفر.
به اسم فرناندو تورس...
مستقیماً پذیرفته شده ،اون موقع بود که فهمیدم.
«این پسر یه چیزی بارشه»
در سال 1995، اتلتیکو مادرید» «فرناندو تورس رو به کار گرفت
:اول به پدر بزرگم زنگ زدم
«.بابابزرگ، قراره برای اتلتیکو به میدون برم»
فکر کنم باورش نمی شد.
وقتی فرناندو اون خبرو به پدر بزرگش داد...
چیزی که می خواستم ببینم رو دیدم...
و رویاهام تبدیل به حقیقت شدن.
پدر بزرگش همیشه راجب اتلتیکو مادرید :تو گوشش می خوند
اتلتیکو تیم مردمی هست» ...اتلتیکو فلانه، این طوریه،
«.اتلتیکو خود زندگیه
توپ در اختیار تورس ...داخل محوطه جریمه می شه!
- !اوه - چه گُلی! عالی بود کارش .
چه عملکرد خیره کننده ای داشت این جوان!
- .از خط سیزده قدم عبور کرد - آره، آره ...
من هیچ وقت هدفم گُلزنی نبود ...من حتی فکر نمی کردم،
بتونم با جدیت بازی کنم.
چون برای سرگرمی بازی می کردم.
شاید چون خانواده فوتبالی نداشتم برای من خوب بود...
که بخوان آخر هفته ها جلوی تلویزیون دست به دعا بشن،
مسابقه رو نگاه کنن و در مورد چیزی حرف نزن.
اگر هم تیم ببازه خبری از شام نباشه.
من فوتبال بازی می کردم چون از این کار لذت می بردم.
فقط خواستم بچه م خوشحال باشه...
و از کارش لذت ببره.
:خیلی بهش گفتم فرناندو»،
اگه از فوتبال خسته شدی بکش کنار .اصلا نگران نباش.
«...یا اگه ازش خوشت نمیاد
:اون به من می گفت «نه مامان، من خسته نشدم. تو چی؟»
:منم می گفتم نه منم خسته نشدم»...
«.اگه تو خسته نمی شی منم خسته نمی شم
دروازه بان به سمت من اومد...
و خیلی زود شیرجه رفت،
برای همین من شوت نزدم .چون اگه می زدم، دروازه بان توپو می گرفت،
«فوکوئوکا»
«چهار روز مانده به خداحافظی»
تصمیم به خدافظی گرفتم چون دیگه برام لذتی نداشت.
یه فوتبالیست، فوتبال بازی می کنه...
چون عاشق مستطیل سبزه .من از ده سالگی فوتبال بازی می کردم.
ولی بعد از مدت ها اون روز فهمیدم که هفته به هفته،
نمی گم اذیت می شدم .ولی لذت فوتبال برای من از دست می رفت،
من تو زندگی به این معتقدم...
که با هر کاری که انجام می دی باید احساس خوشحالی کنی.
من همیشه به گذشته فوتبالیم نگاه می کنم.
به دوران حضورم در باشگاه اتلتیکو مادرید.
قبل از اون، در باشگاه رایو13 ،و باشگاه ماریو هولاندا،
زمین های آسفالتی...
زمین هایی با گِل و سنگ و چاله...
با توپ های میکاسا .که برای یه بچه ده کیلو وزن داشتن،
بچه ای که سبک تر از اون توپ بود .ولی همه اونا منو محکم بار آوردن.
بزن فرناندو!
گُل!
یه گُل دیگه!
من یه بچه کوچیکی دیدم ،که شماره 9 پوشیده بود،
با آستینای گشادی که باهاش این ور اون ور می رفتن،
اون روز 7 تا گُل زد.
:من به خودم گفتم واو، این بچه»...
«.واقعا کارش درسته :رفتم بهش گفتم
اگه به خودت ایمان داشته باشی» ...بازیکن حرفه ای می شی،
«.تو بچه با استعدادی هستی
تیم نوجوانان اتلتیکو مادرید فاتح مسابقات نایک در ایتالیا شد.
تورنمنتی که برای باشگاه ها حکم جام ملت ها رو داره.
اونا جوونای 14 ساله هستن...
اتلتیکو مادرید با یک قرارداد...
جایگاه تورس در باشگاه رو تثبیت کرد.
چون چند باشگاه بزرگ اروپایی خواهان به خدمت گرفتن اون بودن.
و اون جا بود که پتون اونو زیر چتر شرکت باهیا قرار داد.
باهیا در حمایت از بازیکن ها انعطاف پذیری نداشت...
البته تا جایی که این امر سودمند باشه ...و اون تنها دلیلی بود.
که شرکت باهیا قانون نپذیرفتن بازیکنای زیر 16 سال رو...
نقض کرد .و از فرناندو حمایت کرد،
«مسابقات قهرمانی زیر 16 سال اروپا» «سال 2001 - انگلستان»
بدو فرناندو!
فرنن، فرناندو!
- !پرس کن - اسمت چیه؟
- .فرناندو - فرناندو چی؟
- .تورس - این بهترین عملکرد فرناندو تورس هست ...
یا در انتظار چیزای بیشتری باشیم؟
خب، معلوم نیست شرایط پیش رو تعیین کننده هستن،
ولی، آدم همیشه دوست داره قدم به قدم پیشرفت کنه...
ولی الان از عملکرد خودم راضی هستم.
ولی می دونم جای پیشرفت دارم.
آقای گُل مسابقات در برابر رکورد دار کلین شیت.
گُل می شه یا نه !شوت می زنه، توی دروازه،
گُل برای اسپانیا !گُل از فرناندو تورس!
♪ قهرمانان قهرمانان ♪
داخل مسابقات قهرمانی زیر 16 سال اروپا دیدم...
و واقعا شگفت زده شدم.
کارش عالی بود ،یادمه وقتی رسید اون جا.
یه بچه خیلی خجالتی بود...
:یادمه بهش گفتم
«می دونی برای چی این جایی؟» «اونم گفت: «نه، نه، نه
:بهش گفتم از فردا با تیم اصلی تمرین می کنی».
«آماده ای؟ «اونم گفت: «بله.
اون خبر مطمئناً خیلی استرس زا بود .احتمال بود کم بیاره یا اصلا بترسه،
ولی نه .از همون روز اول توانایی های خودشو نشون داد،
خجالتی، فروتن، ولی...
اون عزم راسخی که از بچگی تو وجودش بود.
واقعا خیلی ذوق داشتم ،درسته یه تمرین ساده بود.
ولی برای من یه شروع بود ،سر وقت مقرر اون جا حاضر شدم.
توی گوشه، رو نیمکتم نشستم ...بدون این که حرفی بزنم،
لباس نداشتم ،از تدارکات تیم پرسیدم.
:اونم داد زد «.هرچی می خوای بردار از اون جا»
رفتم داخل زمین، دیدم یه گوشه نشسته .یه پسر خجالتی و ساکت.
هیچی نمی گفت...
:رفتم بهش گفتم «.چه خبر پسر؟ این جا اتلتیکو مادریده»
و اون جا بود که برای اولین بار با هم ملاقات کردیم.
عطش و انگیزه تو وجودش پیدا بود :مثل همیشه بود.
جوونی غرق در انگیزه و جاه طلبی.
وقتی داخل زمین می شی .نگرانیت بابت اون لیگ نیست،
بلکه فقط و فقط به بُردن فکر می کنی،
وقتی بازی می کنی بُردن تنها هدفت می شه.
ولی امروز ،قراره برای تیم اصلی به میدون برم،
و این برای من خوشایند خواهد بود.
تورس، تورس!
«در 22 می 2001» «اولین حضور تورس در تیم اصلی اتلتیکو مادرید»
اولین حضورم حس و حال دیگه ای داشت.
توجه کردم هنگام ورودم به بازی،
بدون این که کاری کرده باشم .جمعیت منو تشویق می کرد،
گرمای اون روز رو یادمه،
احساس تشنگی که داشتم .ولی بیشتر از همه صدای اون جمعیت،
جو حاکم داخل ورزشگاه کالدرون.
از کی تا حالا جمعیت حاضر تو ورزشگاه...
برای بچه ای که تا حالا بازیشو ندیدن این قدر ذوق می کنن؟
♪ فرناندو تورس ♪
:تو اون زمان دو چیز برآورده شد نیاز برای یه قهرمان جدید...
که امیدها رو زنده کنه..
و فکر می کنم اونا همیشه منو بخشی از خودشون می دونن.
چون در نهایت، واقعا این طور بود.
بچه ای که تو جایگاه تشویق می کرد...
الان این فرصت رو داره که وارد زمین بشه...
و مثل همه هوادارن بجنگه و تلاش کنه،
ولی اونا با صداشون این کارو می کنن .و من با تلاشم داخل زمین.
بین فرناندو و رائول؟
برای من، فرناندو .غیر از این نمی تونم بگم.
و اون به همه ثابت می کنه.
توپ به ایوان آیاما می رسه...
یه سانتر به درون محوطه جریمه...
گُل...
گُل برای اتلتیکو مادرید .فرناندو تورس با ضربه سر توپو تبدیل به گُل می کنه!
یه گُل از بازیکن 17 ساله این تیم!
فرناندو تورس گُل می زنه!
بازیکنی که به جای کیکو نارواز وارد زمین می شه...
اون اولین بازی خودشو انجام داد،
و با همون بازی اول انتظارات بالا رفت،
اما هفته بعدش هم گُلزنی کرد .و اون آغاز هیجان و جنون بود،
فرناندو منو یاد یه تصویر کلاسیک در تاریخ بشریت می اندازه،
قهرمانی که موقعی ظهور کرد...
که بیشتر از هر زمان دیگه ای بهش نیاز داشتن.
اتلتیکو مادرید تو لیگ دسته دو قرار داشت...
مردم عاشق این باشگاه شدن ...عاشق این باشگاه شدن.
چون اتلتیکو چیزی برای عرضه کردن داشت.
فکر کنم همه بچه های اون زمان،
با اون همه علاقه ای که به رئال داشتن،
وارد باشگاه اتلتیکو شدن،
و این به خاطر تورس بود ...همشون پیراهن تورس رو داشتن.
برای من .اون نجات دهنده نسل بود،
- .بسیارخب - عالیه .
می شه امضا کنی؟
این برای آبجیم و دوستمه.
«روش بنویس «برای خایمی.
تورس...
و آگیلرا .از آگلیرا به من رسید.
وقتی تو 16 سالگی ...یه قلم می دن دستت،
:و می گن «می شه برام امضا کنین؟»
می تونی احساس کنی که بهترین بازیکن جهانی.
ذهنت به کلی تغییر می کنه.
من صداش کردم چون پائولو فوتری بهم گفت که حواسش به فرناندو هست،
و همه چیو کنترل می کنه،
یه جورایی از حواشی رسانه ای دورش کنم .این اولین کارم بود.
ما می دونستیم فرناندو کجا می رفت،
با کی می رفت ...با کی غذا می خورد، کجا می خوابید،
و فرناندو هیچ وقت تغییر نکرد.
ما کم کم با شرایطش کنار اومدیم :و گفتیم
«خب، این چیزیه که خودش می خواد»
مثل الان، خیلی کم اونو می دیدیم .ولی اون بچه من بود.
تورس، می شه اینو امضا کنی؟
اون حجم از امضاها ...نمی دونم، افرادی که میان،
منتظر می مونن...
هرچی بهش می دادن امضا می کرد .انگار از خدا بهش امر شده بود.
تورس!
با اون بچه با صورت فرشته مانند و کک مک دار...
هیجان به اوج خودش می رسید ...یه فوتبالیست استثنایی.
با صورت جذاب و بچگونه،
که برای تبلیغات ورزشی ایده آل بود.
وقتی عکساشو رو جلد مجله می ذاری ...نتیجه می ده،
نینو، نینو ،تورس نینو، تورس نینو،
و پیشرفتش فزاینده بود.
«ال نینو»
«نینو کار خودشو از ختافه شروع کرد»
فکر کنم به این دلیل لقب «نینو» به من داده شد...
چون همه بچه هایی که وارد آکادمی می شدن یه جورایی «نینو(بچه)» بودن...
چون مردم اسم هاشونو نمی دونستن.
«نینو، نینو، نینو» و با موندنم این لقب رو ماندگار کردم.
فرناندو تورس!
- !هی، فرناندو تورس - فرناندو تورس !
نگاه کن، فرناندو تورس داره میاد !فرناندو تورس.
فرناندو تورس اومد!
خیلی از بچه ها فکر می کردن قراره یه بچه ببینن.
:ولی حتما به مادراشون گفتن «.این که بچه نیست مامان»
پس یه جورایی،
این لقب تو همه دوران حرفه ایم با من بوده،
حتی امروز داخل ژاپن هم به من می گن.
«فوکوئوکا » «2019»
«چهار روز مانده به خداحافظی»
خب...
- همون مدل همیشگی؟ - آره .
مثل دفعه قبل.
- .عالیه - ممنون .
هوا خیلی گرمه.
آره.
این حجم از شرجی بودن قابل درک نیست.
آره، می دونم!
نذاشتم تو سال های نوجوونی در حسرت کارهایی بمونم...
که قرار بود بعداً انجام بدم.
کارهایی که مربوط به دوره نوجوونی بودن.
وقتی 17 سالم شد،
یه جورایی...
احساس کردم که وقتشه کارایی بکنم...
که یه بچه 17 ساله انجام می ده.
ولی باید خودتو آماده انتقادات و نظراتی بکنی...
که توسط مردمی که نمی شناسنت سمتت سرایز می شن.
و یاد می گیری فقط چیزایی که در توانت هست رو کنترل کنی،
که نوع شخصیتت رو شکل می ده.
چه چیزی سبب می شه مدل موهاتو تغییر بدی.
من همیشه دوست دارم تغییرش بدم.
واقعا دلیل خاصی پشتش نیست.
و این مدل موی موهیکان کسی به شما پیشنهادش داد؟،
:کسی هست که به شما بگه «اره، این یکی خوبه»
:یه بار من بهش گفتم
هی فر» «می خوای با این جارو کجا رو تمیز کنی؟،
«اون گفت: «این مدلو دوست نداری؟ منم گفتم «اصلا...!
«.برو عوضش کن
حالا بخاطر حرفم نبود،
ولی چهار روز بعدش موهاشو کوتاه کرد.
اگه تو زمین عملکرد خوبی نداشته باشه موهاشو کوتاه می کرد.
یه جورایی همچین اعتقادی داشت،
عادت ها و وسواس های زیادی که دارم تعیین می کنن چطور باشم.
بسته به عملکردم داخل بازی...
این که با پای راست گُل بزنم،
یا با همون موی سر گل بزنم ،یا چیزای دیگه،
تعیین می کنن که موی سرمو نگه دارم تا رو فُرم بمونم.
- .خوبه - آره؟
- .عالی. خیلی ممنون - بسیارخب .
مثل همیشه.
فقط طی چند ماه،
فرناندو تورس نیروی محرک اتلتیکو مادرید در مسائل اقتصادی و رسانه ای شد.
فقط بعد از چند ماه؛ این واقعا باور نکردنیه.
پسی خنک بنوشید!
کات! پپسی.
- !پسی خنک بنوشید - کات !
- .پسی - کات !
- .پسی - پپسی !
تو فوئونلا ما بهش می گیم پسی.
ما در ساخت اون وجه عمومی،
برای کسی که فوتبال حرفه ای بازی می کنه،
خیلی مبدعانه عمل کردیم.
پیام فرناندو تورس به هواداران اتلتیکو مادرید...
همیشه کیکو بود.
اون سال، ما قهرمان می شیم.
با قلم اتحاد و انسجام .می تونید لبخند به ارمغان بیارید،
وقتی پیشنهادات تبلیغاتی به دست ما می رسیدن،
:آنتونیو سانز همیشه تاکید می کرد
اعتبار، اعتبار».
فرناندو باید با همون اعتباری که براش می جنگید...
«.به مردم معرفی بشه
بنابراین ...اون پیشنهاداتی رو قبول می کردیم،
که در جهت حفظ اعتبار این بازیکن بودن.
دوربین و مردم عاشقش بودن،
همه عاشقش بودن.
ما فقط کافی بود تعادل رو حفظ کنیم،
شبیه کنترل ماشین بود.
ماشینی که شبیه فِراری حرکت می کرد.
که تو تصمیم می گیری.
«من می خوام شبیه بکهام بشم؟»
فرناندو تصمیم گرفت فرناندو تورس باشه.
اون قدر سخت پسند بود که می تونست...
قسم اعظم تلاش خودش رو،
بدون هیچ کم و کاستی ،با تمام انرژی،
به فوتبال اختصاص بده نه تبلیغات.
«ایتوشیما» «آگوست 2019»
دوران بچگیم...
به خصوص تا زمانی که وارد دوران حرفه ای شدم...
مواقعی بودن که به طور دائم...
از آدمای نزدیکم مثل خانواده، پدر و مادرم،
برادر و خواهرم چیزایی یاد می گرفتم.
و تو تابستون...
بعد از تعطیلی مدارس پدرم می خواست ما رو به تعطیلات تابستونی ببره...
سوار ماشین شدیم و تا گالیسیا که 9 ساعت باهامون فاصله داشت، رفتیم.
فکر کنم 10 یا 11 سالم بود.
اون موقع همسرم یه دختر کوچیک بود،
که دو سال از من کوچک تر بود ،تو اون سن.
من یه بچه کوچیک بودم.
با پدر و مادر و فامیل اومده بودیم ساحل،
اون جزء تیم ساحلی بود.
تابستون بود ...مسابقات چند جانبه هم برگذار می شدن،
ما تو جایگاه نشسته بودیم که بازی شروع بشه.
و اون یهویی اومد.
وقتی پشت سرمو نگاه کردم...
نگاهم بهش افتاد ،قبلش دو ساعت تو ساحل کنار هم بودیم...
ولی شبیه فیلم ها بود،
وقتی از پله ها داشتم می رفتم :پایین به خودم گفتم
«.پسر! همین امروز باید یه حرکتی بزنم»
تصویری که تو ذهنم مجسم کردم...
دقیقا همین بود .و مطمئنم اون ازش خبر نداشت،
من زیاد بیرون نمی رم.
از وقتی به تیم اصلی دعوت شدم .زیاد بیرون نمی رم،
زیاد وقت خالی ندارم.
- ...فقط قبل فصل، تعطیلات - نامزد دارین؟
مجردین یا متاهل؟
همین دیگه.
اولین بازیش برمی گرده به ماه می ...ولی تو ژوئیه،
خیلی مضطرب به نظر می رسید ازم خواست یه کاری براش بکنم.
«من گفتم: «چکار کنم؟ «.گفت: «منو ببر فرودگاه
«گفتم: «کجا می خوای بری؟
«گفت: «دارم می رم گالیسیا «ازش پرسیدم «گالیسیا برای چی؟
ساکت شد.
نگام کرد .ولی نمی تونست چیزی بگه،
:بعدش گفت
«.ببین، من دارم می رم از اولالا خواستگاری کنم»
«!من گفتم: «چه خبر نابی
«!باید جشن بگیریم» «.اون گفت: «بعد این که جواب مثبت داد
:وقتی از گالیسیا برگشت رفتم ازش پرسیدم «خب، چطور پیش رفت؟»
جوابمو با لبخند گرفتم.
اگه این نتیجه پا بر جا بمونه...
اتلتیکو برای دومین فصل متوالی در لیگ دسته دو باقی می مونه.
سوت پایان به صدا در میاد .ختافه صفر، اتلتیکو یک.
صعود نکردیم.
یه سکوت محض ورزشگاه رو فرا گرفته بود.
خیلی کم پیش میاد گریه کنه ...اما اون شب،
چون نتونستن صعود کنن.
با این که خیلی جوون بود...
ولی خیلی مسئولیت رو دوشش بود.
تو اتلتیکو بمون!
نرو، تو تیم بمون!
نه، نرو!
فکر کنم اون سال ها انگیزه اتلتیکو مادرید،
در بالاترین سطح خودش قرار داشت .واقعا غیر قابل وصف بود.
- بابا؟ - جانم پسرم؟
چرا طرفدار اتلتیکو هستیم؟
برای من ...هواداری از اتلتیکو،
یعنی پافشاری، تلاش، جنگیدن،
تسلیم نشدن،
و متناسب با چیزی که هستیم...
این تیم رو انتخاب کردیم.
چون این تیم نمایش دهنده اون ارزش هاست...
یه جورایی شیوه زندگی کردنه،
با تلاش، فداکاری و تسلیم نشدن.
ما همیشه می ریم استادیوم .نه فقط وقتی تیم قهرمان می شه،
اگه می خوایم تو لیگ دسته دو از تیم حمایت کنیم...
می ریم ورزشگاه هدف ما راه یابی به لالیگاست؟.
خب، باید از این تونل عبور کنیم.
اگه یک دل و یک صدا باشیم .خیلی سریع تر عبور می کنیم،
«فوکوئوکا»
«سه روز مانده به خداحافظی»
به نظرم آدم می تونه تغییر کنه .ولی باید ماهیت خودشو حفظ کنه،
اگه این کارو نکنیم ...به نقطه ای می رسیم،
که هوادارا از تیمی حمایت می کنن...
که دیگه نماینده اونا نیست.
جایی که می خوای بری...
مهم تر از زادگاهت نیست.
چیزی که می خوای به دست بیاری،
باید طبق دلیلی باشه که تو رو به این جا کشونده،
و این اصول حرفه ایه.
باشگاه فعلی من داخل ژاپن پیشنهاداتی ارائه می داد.
یکی از دلایلی که خواستم از اروپا خارج بشم،
این بود که خواستم بیشتر با خانواده م باشم.
آرامش، حریم خصوصی...
خواستم به بچه هام فرهنگ جدیدی رو نشون بدم.
این کار واقعا مهمه .و بعدها می تونه براشون مفید باشه،
ولی در سطح فوتبالی ...خیلی زود فهمیدم،
که موندنم داخل ژاپن طولانی نخواهد بود.
چون برای مردم این جا فوتبال یه نوع سرگرمی حساب می شه،
نه رقابت.
سال ها زمان می بره که درک کنن...
که در فوتبال؛ بهترین ها، بازیکنایی هستن که اهل رقابت باشن.
به همین راحتی.
بعد از این که از راه یابی به لالیگا ناکام موندیم،
باشگاه، لوئیس آراگونس رو به خدمت گرفت .عظمت اون مربی رو درک کردم.
مربی درجه یک.
ولی کماکان تو لیگ دسته دو بودیم.
دقیقا همین جا!
با یه پاس عرضی توپ گُل می شه.
زیاد با توپ حرکت نکن!
از همون جا پاس عمقی بده!
پپه، به داخل پاس بده!
روی زمین !روی زمین کار کنین،
حمایت کن .الان می تونیم گل بزنیم،
سانتر کن!
سال سختی برای من بود.
و یه آزمایش واقعی.
می خوای با بهترین ها فوتبال بازی کنی؟ فوتبال همینه.
اتلتیکو منتظر کسی نمی مونه .تو یا با ما هستی یا نیستی.
لوئیس خیلی ازش کار می کشید.
و این خودش فرمولی برای پیشرفت بود.
نینو یه شبه به اون جا نرسیده بود.
با تلاش اون جایگاه رو به دست آورده بود.
شاید شخصیت آراگونس یه ترسی تو وجودش انداخته بود.
چون آراگونس مربی سخت گیری بود.
قدم به قدم، برید جلو !این طوری حرکت نکن!
باید پِرس کنین !ای بابا، بیخیال پسر!
لوئیس منو زیر ذره بین گذاشته بود،
البته به دلایلی.
اون می خواست منو...
به مرز آمادگی برسونه.
جملات لوییس...
حرفای روزانه ش؟
«اگه خوب بازی نمی کنی، خودتو سرزنش کن»،
«.تو هیچی از فوتبال سرت نمی شه»
«به زودی چیزی که می گم رو می فهمی»
اخبارو دنبال نکن» ،برات مهم نباشه اونا چی می گن،
«.اونا هیچی حالیشون نیست
اونا یه ستون بلند درست کردن» ،که وقتی تو بالای جهان باشی،
تو رو زمین بزنن...
اگه از ارتفاع بیفتی آسیب می بینی،
«و نمی تونی دوباره سر پا بشی،
«به حرفام گوش کن»...
فوتبال هیچ گذشته و آینده ای نداره.
فوتبال همین الانه...
برد، برد، برد ،برد، برد، و دوباره برد،
و برد، و برد، و برد.
می خواین تا نیم ساعت ادامه بدم؟ فوتبال همینه!
فکر کنم اون یکی از اولین مربی هایی بود...
که نحوه تعامل با رسانه رو...
به من یاد داد.
به مرور زمان .حرفاشو درک کردم،
ایشون مربی هستن...
سابقه قابل تحسینی دارن.
من لذت می برم تحت هدایت ایشون کار می کنم.
و واقعا سال با نظم و احترامی رو پشت سر گذاشتیم.
بعد از صعود به لالیگا می خوای تو تیم اتلتیکو مادرید بمونی؟
بله، هدف این فصل ما،
راه یابی به لالیگاست تا بتونیم برای فصل بعد...
در اون لیگ حاضر بشیم.
در زندگی .تقریبا همه چیز پیچیده ست،
ولی شما می تونین تقریبا به همه چیز برسین.
«در 22 آوریل 2002» «اتلتیکو مادرید در برابر خیمناستیک تاراگونا»
اتلتیکو بعد از دو فصل متوالی حضور در» «لیگ دسته دوم، به دنبال راه یابی به لالیگاست
با توپ حرکت می کنه .کوره آ جلو می ره.
سعی می کنه با دیگو آلونسو یک دو کنه.
ببینید، کوره آ برای توپ می جنگه.
دیگو و کوره آ جلو می رن !کوره آ شوت می زنه...توی دروازه،
گُل !همین لحظه...
گُل برای اتلتیکو مادرید!
کوره آ گُلزنی می کنه!
دقیقاً 80 بازی و 24 ساعت زمان برد...
تا قرمز و سفید پوشان اتلتیکو به لالیگا صعود کنن.
اتلتیکو همین، از این روحیه درس بگیرید!
♪ بای بای لیگ دسته دوم ♪
♪ !بای بای ♪
صعود به لالیگا سبب شد...
اتفاقات گذشته رو فراموش کنیم.
فکر کنم اون جا بود که احساس یه هوادارو داشتم.
با گُل هایی که باید بزنیم...
بار مسئولیت دوباره رو دوشمون نشست.
بارسلونا - اتلتیکو مادرید،
رقابت دیرینه لالیگا ...اتلتیکو مادرید بعد از دو سال.
از لیگ دسته دوم به لالیگا صعود کرد.
چه جایی بهتر از این میعادگاه...
اولین حضورم تو ورزشگاه نیوکمپ طعم سختی و زیبایی رو بهم چشوند.
سختی و زیبایی...
بازی کردن در مقابل ستاره های فوتبال...
در بهترین استادیوم ها.
اصلا یه چیز دیگه بود.
گُل!
طی مدت دو ساله،
از 17 تا 19 سالگی،
من از بودن به عنوان عضوی از تیم اصلی جدا شدم...
و به یکی از مهره های کلیدی تبدیل شدم.
و دیگه نگاه ها به من...
نگاه به یه بچه نبود،
بلکه خودم باید تیم رو رهبری می کردم.
تو اون سال ها،
پیشنهادات زیادی سرازیر شدن .که اصلا فکرشو نمی کنید.
تماس های متعددی دریافت کردیم...
که خواهان به خدمت گرفتن تورس بودن.
از تاتنهام، میلان ...اینتر، منچستر یونایتد،
ولی اون اصرار به موندن داشت .نمی خواست پیشنهادات رو حتی بشنوه.
بزرگترین پیشنهادی...
که فرناندو تورس و تیم اتلتیکو رد کردن،
پیشنهاد رئال مادرید بود،
که سه بار خواستن فرناندو رو مجاب کنن.
من هیچ وقت با سران باشگاه رئال صحبت نکردم.
هیچ وقت.
بحث اصول حرفه ای من بود.
فکر کنم یه جورایی خیانت بود...
به دیدگاه و درک من از فوتبال.
«فوکوئوکا»
«سه روز مانده تا خداحافظی»
من هیچوقت نمی خواستم...
تنهایی بشینم و وضعیت رو آنالیز کنم.
چون می دونستم اگه این کارو انجام بدم...
چه نتیجه ای در بر خواهد داشت.
من باید رویاهای خودمو فدای مصلحت باشگاه می کردم.
برای من ...قرارداد بهتر،
یا تیم بهتر معنا نداشت.
اون سال ها پیشنهاداتی زیادی داشتم.
می تونه توپ رو به اتوئو برسونه.
اتوئو داخل محوطه، یه پاس به لیونل مسی ...مسی،
- !یه گُل فوق العاده برای بارسلونا - نه! چه گُلی به ثمر می رسه !
توپ به اون طرف زمین ارسال می شه !اوه، نه، پیچو چه اشتباهی می کنه.
پیچو خیلی جلو اومده بود.
یه اشتباه از پیچو !ساموئل اتوئو گُلزنی می کنه،
توپ به اتوئو می رسه.
اتوئو، رونالدینهو، رونالدینهو!
- !چه گُلی می زنه تیم بارسلونا - واو !
- !یه هماهنگی عالی - یه گُل زیبا از تیم بارسلونا !
میسی، پیچو !گُل برای بارسلونا!...
گُل رو به تیم بارسلونا هدیه دادن ...اینیستا.
اینیستا و گُل ششم!
با پاس گل اتوئو.
بارسلونا از این برد لذت می بره...
و در استادیوم...
ولی اون روز، روزی نبود...
که به رفتن فکر کردم ...همون روزی بود.
که ثابت کردم همه چیزایی که به طور غریزی می دونستم ولی نمی خواستم قبول کنم،
واقعی بودن.
ولی یه حسی تو وجودم شکل گرفت...
که روز به روز...
با تعاملی که با هواداران داشتم،
سبب شد قبل از جدایی خیلی نگران بشم.
:حتی بازیکنان اتلتیکو به من گفتن
از این جا برو» «!اینا قدرتو نمی دونن،
مشکل از اون جا شروع شد.
وضعیت باشگاه اصلا خوب نبود.
و تنها کسایی که این وضعیت رو درک می کردن خود هواداران بود...
که احساساتشون خدشه دار شده بود.
و اون موقع ست که افکار فوتبالی ذهنتو درگیر می کنن...
که شاید به صلاح منم باشه».
کجا می تونم برم؟
«ارزش داره برم یه جای دیگه؟
و اون بزرگ ترین سوالی بود که برای مدت ها از خودم می پرسیدم.
هیچ کس از اون تصمیم راضی نبود ،به خصوص هواداران تیم،
و احتمالاً خود فرناندو،
چون دوست داشت کل زندگی حرفه ای خودش رو داخل همین باشگاه سپری کنه...
ولی اون لحظه فهمید که باشگاه نیاز به تغذیه شدن داشت...
تا میل به رقابت تیم افزایش پیدا کنه،
نه اینکه کل مسئولیت متوجه یه نفر باشه.
و در نهایت، زمان ثابت کرد...
:که هر دو طرف تصمیم درستی گرفتن فرناندو تورس...
با پیشرفت قابل توجهش...
و همچنین اتلتیکو...
با منافعی که از فروش فرناندو به دست آورد.
سه شنبه هفته بعد ...بعد از جلسه اداری،
اتلتیکو...
برای زندگی و نجات یافتن به پول فروش تورس احتیاج داشت.
اون پول خیلی حیاتی بود.
اون می دونست قراره برگرده.
من مطمئنم ...مهم نیست چند سالش باشه، 16، 17، 18،
چرا؟ چون اون بخشی از این باشگاهه .چون این باشگاه تو خونش جریان داشت،
:این احساس رو با یه سخن منتقل کرد
همه هوادار اتلتیکو هستن»،
«.ولی خودشون خبر ندارن
امیدوارم این شبیه به امید دیدار» باشه».
من همیشه به برگشتن فکر می کنم ،و امیدوارم یه روز اتفاق بیفته.
وقتی باشگاه به جایگاه حقیقی خودش برگرده،
و افرادی که به کار گرفته می شن این ماموریت رو انجام بدن.
وقتی خودمو تو اون ماشین دیدم ،فهمیدم همه چی تموم شده،
و راهی برای بازگشت نیست.
چند ساعت بعدش ،تو یه ناراحتی خیلی عمیق فرو می ری،
گریه می کنی،
و بعدش یه احساسی بهت دست می ده که باید شروع کنی.
این طرف!
انتقال تورس به لیورپول» «محتمل تر از همیشه،
«تورس، بوسه بر لوگوی لیورپول»
«لیورپول کارای انتقال تورس رو انجام داد»
«تورس، گران قیمت ترین بازیکن اسپانیایی جهان»
«رافائل بنیتز، خشنود از جذب تورس»
«می خواهم قهرمان طبقه کارگر باشم»
لیورپول یکی از بهترین باشگاه های اروپاست .با سابقه قهرمانی،
تاریخ و وضعیت کنونی باشگاه گواه این موضوع هست،
و من نمی تونستم از این فرصت صرف نظر کنم.
وقتی رفتم لیورپول .دیگه چیزی برای از دست دادن نداشتم،
ترسی نداشتم،
آماده همه چیز بودم.
وقتی ازشون خواستم پیراهن شماره 9 رو به من بدن،
اونا اول از من پرسیدن که از ارزش این پیراهن نزد باشگاه خبر دارم یا نه.
یه ضربه از راش.
گُلزنی می کنه!
لیورپول فشار میاره !رابی فاولر! و یه گُل دیگه...
و من...
با نگاه کردن به تاریخ باشگاه ...از ارزش این پیراهن،
و مسئولیتی که با اون میاد خبر دار شدم.
باشگاه افسانه ای بود،
باشگاهی که پشت هر نماد و نشانه ای...
داستانی برای روایت کردن داشت.
چرا ارتفاع قفسه ها تو رختکن زیاده؟
:یه سخن افسانه ای هست که می گه
«این ارتفاع کاری می کنه دید بازیکنان وسیع تر بشه»
سنت ها حفظ شدن .و من عاشق این موضوعم.
رسیدم به ورزشگاه آنفیلد.
وقتی می خوای وارد استادیوم بشی،
یادت نره پوستر رو لمس کنی.
قبل از ورود به زمین ...وقتی داخل تونل قدم می زنیم،
آهنگ «هرگز تنها قدم نخواهید زد» پخش می شد.
آهنگ خیلی قشنگیه.
همون لحظه پپه رینا «اومد سمتم: «این آنفیلده
می خوام لذت ببری» .فقط خودت باش و از این فرصت استفاده کن،
وقتشه خوش بگذرونی،
«.الان نوبت توئه
نمی تونست بهتر از این شروع کنه.
جو ورزشگاه متفاوت بود،
با جو ورزشگاه های اسپانیا فرق داشت...
خیلی متفاوت بود .یه حس و حال جدید، اما به شدت تاثیرگذار.
اونا این حسو بهت منتقل می کنن که انگار قراره اتفاقی بیفته.
«روز 19 آگوست 2007»
لیورپول حمله می کنه .تورس...
تا دقیقه 15...
بازی همین طور پیش رفت ...و همون دقیقه اولین گُلم رو،
وارد اون دروازه کردم.
اون روز کاملا یادمه.
بازی سرنوشت سازی بود ...و همه منتظر بودن که ببینن،
آیا فرناندو در حد تیم لیورپول هست؟ و بقیه چیزا...
ولی من فکر می کنم تو اون بازی مقابل چلسی،
همین که وارد زمین شد .مردم متوجه استعداد و توانایی اون شدن،
بازی شروع شد منم یه پاس خیلی ساده به تورس دادم.
پاس خیلی محشری نبود .معمولی بود،
انتظار نداشتم این قدر عالی توپ رو به من برسونه.
اون جاست که فهمیدم بازی کردن با جرارد چجوریه.
اون دریبل معروف فرناندو بود،
که مهاجم رو فریب می ده.
من سعی کردم فضا رو ببندم...
ولی اون ناگهانی به توپ ضربه زد.
با یه درون پا...
توپ رو از چک رد داد.
و گُل!
اولین گُلش در اولین حضورش در ورزشگاه آنفیلد...
با سبک شکوهمند .لیورپول یک، چلسی صفر!
واکنش بعد گُلم این بود که رفتم سمت نقطه کرنر...
که با هوادارن جشن بگیرم ،چون داخل اسپانیا،
هوادارا از زمین خیلی دورن.
وقتی رسیدم اون جا،
هوادارای چلسی رو دیدم.
«.گفتم:« بهتره برم یه جای دیگه
و اون جاست که تو می فهمی...
که همه چیز متفاوت است.
:یادمه رفتم به پپه گفتم
فکر کنم تو هر بازی تو این ورزشگاه» «.گُل می زنم
واقعا عالیه.
:اون گُل نشون دهنده توانایی های تورس بود سرعت،
اون حرکات انفجاری .هوادارن لیورپول عاشق اون شدن.
«.اون یکی از ماست» «.اون برای لیورپول ساخته شده»
و از اون به بعد...
اون روز به روز بهتر شد.
برای درک موفقیت تورس در لیورپول،
باید لیورپول و ریشه این تیم رو درک کنیم،
ارتباط اون با جامعه .لیورپول یه باشگاه فوتبال نیست، یه خانواده ست.
آنفیلد یه ساختمون ساده نیست؛ یه کلیساست،
یه مکان مقدسه ...وقتی داخل شهر مشکلاتی پیش بیاد.
صرف نظر از باشگاه ،همه داخل آنفیلد اجتماع می کنن،
و من احساس می کنم برای اتلتیکو مادرید هم همین طوری باشه.
فکر کنم یکی از دلایلی که تورس این تیم رو انتخاب کرد...
این بود که اون این جا رو خونه دومش تصور می کرد.
من 17 سال به عنوان بازیکن حرفه ای...
داخل لیورپول بازی کردم،
اما فرناندو با اومدنش حس متفاوتی بهم تزریق کرد.
هر بار که می رم داخل زمین،
این احساس در من شکل می گرفت که من می تونم یا گُل بزنم یا پاس گُل بدم.
و همیشه احساس می کردم که تیم قراره پیروز مسابقه باشه.
چون اون به تنهایی می تونه پیروزی رو به ارمغان بیاره.
با اومدن فرناندو بهترین سال های من رقم خوردن.
اون هم بازی مورد علاقم بود.
با جرارد زوج خوبی بودیم،
می تونستم با یکی از بهترین بازیکنای جهان بازی کنم.
اونم تو اوج دوران فوتبالیش.
همه چی دست به دست هم داد...
که من بدرخشم.
وقتی پیراهن لیورپول به تن فرناندو بود خیال همه راحت بود.
فکر کنم خودشم احساس شکست ناپذیری داشت.
بازیکن بزرگیه، قدرتمنده،
جذابه، تند و تیزه، با استعداده .و همه مؤلفه های یه بازیکن خوب رو داراست،
یه ارسال عالی برای تورس ...و قاعدتاً،
اوه، بی نظیره!
فرناندو تورس!
فردیناند باید ایستادگی کنه ولی نه... تورس گل زنی می کنه!
تورس ...یه تهدید جدی برای نیوکاسل،
- !یه گُل دیگه - فرناندو تورس برای لیورپول گُل زنی می کنه !
- !گُل - این گُل در خاطره ها می مونه .
تصمیم گرفت توپو دور نکنه ...تورس می تونه بخاطر این اشتباه،
مجازاتش کنه.
همین کارو می کنه .نتیجه یک یک مساوی.
من همه شرایط مورد نیاز...
برای درک رابطه هوادار و بازیکن رو...
با هم داشتم .چیزی که همیشه دنبالش بود اون جا بود،
گذاشتن حس کنم که من اون جا متولد شدم.
♪ روبانش گواه قرمز بودنشه ♪ ♪ تورس، تورس ♪
♪ تنها قدم نخواهی زد ♪ ♪ بگو تورس، تورس ♪
♪ ما این پسرو از اسپانیا خریدیم ♪
♪ با توپ، دوباره گُل زنی می کنه ♪
♪ فرناندو تورس ♪
♪ بازیکن 9 لیورپول ♪
♪ توپ رو می گیره ♪ ♪ دوباره گُل زنی می کنه ♪
اولین سالم داخل لیورپول...
نمی تونست بهتر از این باشه.
رکورد بیشترین گُل زنی بازیکن جدید...
در تاریخ لیگ برتر انگلیس که پیش تر متعلق به فن نیستلروی بود.
اولین بازیکن لیورپولی که در یک فصل بیشتر از 20 گل به ثمر رسانده...
که پیش تر مایکل اوون این کارو کرده بود...
خوب پیش می رفت .ولی من بیشتر تشنه بودم،
به دنبال عناوین بیشتر بودم.
بیشترین گلُ زنی تیم لیورپول» «در ابتدای فصل قرن 21
«سریع ترین بازیکن لیورپول در رسیدن به 50 گُل»
اولین بازیکن در تاریخ باشگاه لیورپول» «که در 8 بازی متوالی گُل زنی می کنه
بهترین میانگین گُل زنی برای لیورپول» «در اولین فصل حضورش
شکستن رکورد 30 گُل در فصل» «که پیش تر متعلق به فاولر در 1995-1996 بود
اما قهرمانی ها از دست می رفت...
با یه اشتباه همه چیز رو از دست می دادیم،
به خصوص لیگ قهرمانان اروپا.
اما بهترین ها تو راه هستن.
هیچ کس یادش نمی مونه تیم دوم کی بود.
ما اومدیم که جام ملت های اروپا رو ببریم.
و با نگرش مثبت سمت قهرمانی حرکت می کنیم.
اگه بُردیم جشن می گیریم...
چون ما بهترین ها هستیم .و قراره قهرمان بشیم،
جایگاه دوم برای شما کافی نیست فهمیدین؟...
ما بیشتر از این حرفاییم !ما می تونیم کارای بیشتری انجام بدیم،
تورس !می تونه خیلی بهتر ظاهر بشه...
از لحاظ فیزیکی عالیه!
یالا!
- !یالا، یالا - آره !
یک، دو، سه!
بُرد، بُرد و بُرد!
پانزده دقیقه پایانی نیمه اول رو براتون گزارش می کنم.
«تاریخ 29 ژوئن 2008 - وین» «فینال جام ملت های اروپا»
مارچنا...
«اسپانیا - آلمان»
یه پاس عرضی به میانه میدان... ...توپ به ژاوی می رسه،
می تونه خطر جدی ایجاد کنه...
تورس ...سعی می کنه از لام رد بشه...
گُل...
نینو گُل زنی می کنه ...و اسپانیا رو،
در فینال جام ملت های اروپا...
به قهرمانی نزدیک می کنه!
تند و تیز،
سرعت این جا خیلی به کار میاد!
وقتی گُل زد،
من نمی تونستم .نه، اصلا قابل وصف نیست...
یادمه روز قبلش :بهش گفتم
تا حالا هیچ گُلی به هوگو تقدیم نکردی».
«ما فقط همین یه نوه رو داریم
یک ماهش بود!
:اون برگشت بهم گفت
حواسم هست» «.گُل فینال رو براش کنار گذاشتم،
تا جایی که من لوئیس رو می شناختم ...اون سعی می کرد،
یه جورایی...
معلم من باشه .یه پدر ورزشی،
قبل از بازی فینال،
منو کشید کنار ،نماد صلیب رو روی پیشونیم کشید،
:پیشونی منو بوسید و بهم گفت
برو تو بازی، دو تا گُل بزن»...
ما رو قهرمان کن «.تو باید این کارو بکنی.
احساس کردم که اون این کارو از من می خواد.
خوشبختانه، این اتفاق افتاد.
آره، واقعا حرکت قشنگی بود.
منظورم اینه .لوئیس، نینو رو خیلی دوست داشت،
من واقعا مجاب شده بودم که اون دو تا گُل می زنه،
ولی همون یه گل انگار پنج تا گُل بود.
تورس شایسته اون گُل بود.
می تونیم بگیم که اون گُل .سهم تورس از بازی خوبش بود،
- !قهرمان شدیم - اسپانیا فاتح جام ملت های اروپا !
بعد از 44 سال،
- !به مقام قهرمانی رسیدن - ما قهرمان اروپاییم .
این تیم برای قهرمانی در جام ملت های اروپا برنامه ریزی کرده بود...
با این که هیچ کس به ما ایمان نداشت.
ما تاریخ رو از نو نوشتیم.
♪ قهرمانان ♪
♪ قهرمانان، قهرمانان ♪
یه رویا؟
هنوزم نمی تونیم باور کنیم.
تا نرسیم اسپانیا .نمی فهمیم دقیقا چی شد،
ایول بچه ها .ایول!
«لیونل مسی از آرژانتین»
«کریستیانو رونالدو از پرتغال»
«فرناندو تورس از اسپانیا»
هیچ وقت تو زندگیم...
خودم رو جزء سه بازیکن برتر جهان تصور نکرده بودم.
دور از باور بود.
واقعا داشتم تو ابرها سیر می کردم.
هی نینو !تو تونستی،
اون لحظه احساس غرور کردم.
خدای من، مگه می شه ...این جوون از فوئنلابرادا!
ببین کجا رسید!
اون رو بالاترین نقطه دنیای فوتبال ایستاده بود.
تو فوتبال ...ما در مورد رونالدو و مسی،
صحبت می کنیم .که به نظرم اونا از یه سیاره دیگه هستن،
پس برای من، اگه فرناندو بودم و بازیکن سوم جهان بشم،
داخل ذهن خودم .من اولم،
کسی که گل قهرمانی اسپانیا در برابر آلمان...
در وین رو به ثمر رسوند،
فرناندو تورس!
یه فصل رویایی با لیورپول،
و چیزی که منو جزء سه بازیکن برتر جهان قرار داد...
اون بازی فینال و گُل زنی من بود.
به دنبال کسب عناوین بیشتر بودم .چیزی که نمی تونستم به دست بیارم،
گُل زنی برای من مهم بود...
بازی های بزرگ .عناوین برای من مهم هستن،
تو فرآیند نقل و انتقالات باشگاه...
اتفاقاتی افتادن که سعی کردیم بهبود ببخشیم...
و با تغذیه تیم توسط بازیکنای جدید آخرین قدم برای رسیدن به فینال رو...
برداریم و برای رقابت با یونایتدها آماده بشیم.
ژابی آلونسو رفت.
همون تابستون ،یکی دیگر از ارکان تیم،
یعنی ماسکرانو هم رفت بعد از اون...
رافا بنیتز تصمیم به جدایی گرفت.
اون موقع بود که از هدفمون دور شدیم،
از هدفی که بعد از ترک خونه داشتم دور شده بودم.
از خونه نیومدم که دست خالی برم.
اون فصل رو کاملا یادمه .چون فصل قبل جام جهانی بود،
واقعا سال خیلی سخت و بی رحمی می تونست بشه...
اما کسب قهرمانی با لیورپول،
و آمار گُل زنی خوبم منو تو شرایط بهتری گذاشته بود.
جام جهانی نزدیک بود و من روحیه خوبی داشتم.
ولی تو اون بازی .منیسک زانوم پاره شد،
«تاریخ 8 آوریل 2010»
من برای ضربه سر پریدم...
ولی تو هوا تعادل خودمو از دست دادم...
و روی پای راستم فرود اومدم .اون جا بود که یه چیزی حس کردم،
اون پرید، فرود اومد، و بعدش ادامه داد.
دویدنش نرمال نبود ...من می دیدم که تا چند دقیقه بعدش.
داشت زانوی خودشو کش می داد .ولی یه جای کار می لنگید،
احساس ترک برداشتن کردم ...انگار یه چیزی سر جاش نبود،
ولی می تونستم ادامه می دم.
من دوتا گُل زدم،
به نیمه نهایی هم صعود کردیم ...ولی نیم ساعت بعد بازی،
زانوم به شدت ورم کرد.
داخل آزمایشات چیزی مشخص نشد ...دکتر کوگات هم،
نمی تونستن تشخیص بدن ...برای همین تصمیم گرفتم.
عازم بارسلونا بشم.
آتشفشانی در ایسلند...
سبب ایجاد محدودیت هایی در سفرهای هوایی شد.
در چند ساعت گذشته فعالیت آتشفشانی افزایش پیدا کرده...
در بعضی مناطق، سطح خاکستر موجود در هوا برای سفرهای هوایی خطرناک است.
گفتن نمی تونی پرواز کنی.
:نمی تونستم باور کنم «یعنی هیچ راهی نیست برسم اسپانیا؟»
چاره دیگه ای نداشتم .سوار ماشین شدم.
اون گفت که داره می ره من از پرسیدم: «یعنی چی؟ کجا بری؟.
«.من این جا تنها نمی مونم :اونم برگشت بهم گفت
یه زن باردار با یه دختر کوچیک» «کجا می خوای بیای؟
من گفتم: «من این جا نمی مونم «اخه تنهایی تو لیورپول چکار کنم؟.
دیگه سوار ماشین شدیم و به سمت بارسلونا حرکت کردیم.
رسیدیم بارسلونا،
آزمایشاتی که دکتر کوگات گفته بود رو انجام دادیم...
اگه عمل جراحی می کردم ...برای یه مدت طولانی دور از میادین بودم،
و قاعدتا جام جهانی رو از دست می دادم.
اگه مجبور می شدم منیسک رو جدا می کردم .هیچ مشکلی نداشتم،
به تبعاتش فکر نمی کردم .چون باید به جام جهانی می رسیدم،
چون می دونستم اسپانیا قراره قهرمان بشه.
یه برنامه خیلی سخت فیزیوتراپی انجام دادیم...
البته بدون هیچ ریسکی ...ولی خب ما می دونستیم،
اگه می خوایم تورس رو به جام جهانی برسونیم کار مهمی در پیش داریم.
:من هنوزم باهاش شوخی می کنم اگه اونا می دیدن داخل جلسات فیزیوتراپی چکار کردیم»...
«.مطمئنا مدرک منو باطل می کردن
ما تا سحر کار می کردیم .بعدش از ساعت 8 دوباره شروع می کردیم،
کارهای قدرتی.
اون به تازگی برنامه فیزیوتراپی رو شروع کرده ...تورس.
باید عمل جراحی انجام می داد،
ولی امیدواریم موضوع جدی نباشه...
و تا جایی که من خبر دارم...
اون از وضعیت خودش راضی هست.
تو اون برهه از زمان دست به دامان پزشکان و فیزیوتراپیست ها شدیم.
ما از بهبودی اون خبر داشتیم،
و همچنین انگیزه اون...
برای همراهی تیم ملی بر ما پوشیده نبود .اما هیچ چیز مشخص نبود،
اون لحظه باید پزشک به صراحت نظرشو اعلام کنه.
من با مشاهده بهبود تورس .گفتم که هیچ مشکلی وجود نداره،
بازیکنان خط جلو،
داوید سیلوا،
ماتا،
یورنته،
ناواس،
پدرو...
و فرناندو تورس.
قبل از بازی اولمون تو آفریقای جنوبی،
مربی اومد، وضعیت رو توضیح داد :بعد بهم گفت،
«.خودتو برای یک شانزدهم نهایی آماده کن»
به نظر ایده خیلی خوبی می رسید.
ولی برای من سخت بود که سه تا بازی جام جهانی رو از دست بدم،
اما هدفم بهبودی شرایطم بود...
و می دونستم همین امر در نهایت تعیین کننده ست.
چی شد؟
به سوئیس باختیم.
و همه چی تغییر کرد.
خودمو برای بازی بعدی آماده کردم،
باید تو بازی بعدی باشم ،ما بازی اول رو باختیم.
وضعیت غیر قابل تصوری بود که باید واکنشی نشون می دادیم.
بله، چون...
بعد از شکست برابر سوئیس،
دو بازی پیش رو محکوم به بُرد بودیم،
و باید تلاشمون رو بیشتر می کردیم.
همه چیز فراهمه...
مقابل هندوراس بازی کردم .همه چی خوب بود،
مقابل شیلی هم خوب ظاهر شدم.
هر چند در پایان بازی یکم درد داشتم،
و روز بعد هم با زانوی متورم و پر از مایع...
از خواب بیدار شدم .باورم نمی شد.
:فوتبال بهم گفت «.این بار دیگه نه»
شمارش معکوس شروع شد تا من بتونم با کم ترین درد ممکن...
به بازی بعد برسم.
فینال جام جهانی بود .و شاید دیگه تکرار نشه،
فابرگاس با یه تعویض منطقه توپو به ناواس می رسونه.
اینیستا ...تورس.
تورس سانتر می کنه...
توپ به فابرگاس می رسه ...فابرگاس به اینیستا.
گُل!
وقتی توپ وارد دروازه شد .باور نکردنی بود،
باورم نمی شد...فقط دویدم ...نمی دونم.
من اول اون جا رسیدم .یا پپی که رو نیمکت نشسته بود،
اون جا بود که فهمیدیم جام جهانی تموم شد.
مصدومیت اون داخل فینال .یه آسیب روحی بود،
تورس یه برنده ست یه قهرمانه.
بازیکنی بود که با ورودش به زمین از جونش مایه می ذاشت.
و وقتی دید نمی تونه این کارو انجام بده،
اون جا بود که احساس درد کرد.
مصدومیت اون مربوط به احساساتش بود.
تصور کنین!
اون روی زمین نشست چون به جای این که...
به قهرمان شدنش فکر کنه،
به مصدومیت دومش فکر کرد.
اون احساس اونو به گریه وادار کرد.
یادمه وقتی روی برانکار بودم ...دستامو رو چشام گذاشته بودم،
و وقتی رسیدیم به رختکن ...اونا گفتن که،
بازی تموم شد .ما قهرمان جام جهانی شدیم،
من گفتم: «بریم تو زمین «.تو باید اینو فراموش کنی
:بی اختیار تکرار می کردم «.تو قهرمان جهان شدی»
ما هم رفتیم داخل زمین که با بقیه بازیکن ها جشن بگیریم...
اونم به مصدومیتش دیگه فکر نکرد.
ولی مشخصاً اون تصویری نبود...
که از قهرمانی جهان برای خودم متصور شده بودم.
آره، تو قهرمانی...
تو به هدفت رسیدی،
ولی طبق فیلمنامه خودم نبود.
انگار همین دیروز بود :من تو هواپیما بهش گفتم.
خودت خواستی قبل جام جهانی مصدوم بشی...
که قهرمان بشی؟
«!اون گفت: «البته
وضعیت جالبی نداشت...
ولی وجودش تو زمین...
خیلی مهم و ضروری بود.
روی به ثمر رسیدن گُل هم تاثیرگذار بود.
و اون زمان،
یکی از اولین زمان هایی بود که به فکر فرو رفتم...
که آیا تلاش تنها راه این پیروزیه...
و لازمه هرچی که داری رو فدای اون لحظه بکنی...
بهتره که...
با عقل تصمیم بگیری یا با قلبت،
تصمیمی که گرفته بودم.
و مطمئنم با عقل و منطق نبود.
واقعا قهرمانی جهان...
ارزش اون همه ریسک رو داشت...
آیا بهتر نبود...
از رفتن خودداری می کردم و طبق اصول حرفه ای تصمیم می گرفتم؟،
اصول حرفه ای که محدودیتی نداشتن.
تا کجا می تونستم دووم بیارم؟
روی قهرمانی تاثیرگذار بود یا نه؟
الان که بهش فکر می کنم،
شاید اون تصمیم عاقلانه ای نبود.
تورس در چهارمین سال حضورش در لیورپول قرار داره.
این هفته ...تورس،
از سران باشگاه لیورپول خواست با جداییش موافقت کنند.
بحران اقتصادی و ورزشی...
باشگاه لیورپول دلیل این جدایی هستن.
با 72 گُل ...تورس نتونسته با تیم لیورپول،
حتی به جایگاه دوم یک تورنمت برسه.
گران قیمت ترین قرارداد لیگ جزیره،
و رده پنجم گران قیمت ترین قرارداد تاریخ فوتبال .و گران قیمت ترین اسپانیایی حال حاضر،
این رکوردها متعلق به تورس است.
هنوز باورش سخته که چرا از لیورپول جدا شد.
حتما یه دلایلی وجود داشت ،حتما به ناامیدی و سرخوردگی رسیده بود،
شایدم به دنبال تغییر بود.
اما حقیقت بی رحمی که برای هواداران لیورپول نمایان شد...
این بود که اون متعلق به اونا نبود .اون استیون جرارد نبود،
تو یه پادشاهی .ولی خب می تونی اسطوره واقعی بشی،
یه جورایی پشت کردن به خانواده ست.
من همیشه حسرت می خورم...
که تلاش نکردم جلوی فروپاشی تیم رو بگیرم،
با این فکر که اونا بازیکن جذب می کنن.
ولی از جدایی پشیمون نیستم چون باشگاه...
به تعهدات خودش پایبند نبود و انتظارات منو برآورده نکرد.
اتفاقاتی که در اون برهه از زمان افتاد...
ربطی به اسم لیورپول و هواداران این تیم نداشت.
اما در سطح مدیریتی .باشگاه خیلی ضعیف عمل کرد،
در اون زمان ...آدمایی در راس مدیریت باشگاه بودن،
که هیچ ارزشی برای خود لیورپول و...
هیچ کدوم از اون بازیکنان قائل نمی شدن.
باشگاه در حال فروپاشی داخلی بود.
و سال ها زمان می برد شرایط بهبود پیدا کنن .ولی من اون قدر زمان نداشتم.
وقتی من وضعیت خودم رو برای مدیر ورزشی باشگاه که اون زمان آقای دیمین کومولی بود، توضیح دادم...
هیچ اهمیت و ارزشی...
نسبت به جدایی من نشون ندادن،
چیزی که براشون مهم بود...
این که از فروش من چه قدر پول گیرشون میاد...
و این اتفاق کی می افته؟
نمی دونم اونا از کجا اومدن ...ولی از پشت به من خنجر زدن،
یه جورایی به من خیانت کردن،
چون دقایقی بعد از جلسه اخبار پر شده بود...
از مطالبی که دلیل این جدایی رو از چشم من می دیدن.
بگذارید من برم! تورس به کنی گفت» «.که می خواهد راهی چلسی شود
«فرناندو تورس در تلاش برای جدایی از لیورپول»
من جدا می شم! تورس به دنبال انتقال است»،
اما سران باشگاه لیورپول این مهاجم اسپانیایی رو «متحیر کردن
اگه من به اون اخبار گوش می دادم،
منم از اون بازیکنی که در موردش می نوشتن متنفر می شدم.
من ندیدم کسی رو بازخواست کنن.
و یه جورایی...
خدای من، دقیقا چه اتفاقی افتاده!
چون همه مردم از همچین بازیکنی...
احترام و اعتماد خودشون رو سلب کردن.
منظورم اصحاب رسانه ست،
هواداران...
مردمی که بخشی از این دنیای فوتبال هستن.
اون اتفاق مثل خنجری بود که به قلب هواداران لیورپول رخنه کرد.
وقتی فرآیند جدایی انجام می شد،
قضیه جو روانی مدیر برنامه ها نبود ...داستان از رسانه ها و تیترهای خبری نشات نگرفته بود،
داستان واقعیت داشت،
:یه بازیکن هست که می گفت من می خوام برم»،
من بهتون پشت می کنم «.می خوام از این تیم جدا بشم،
آدمای زیادی نیستن که بتونن با احساسات من بازی کنن البته به غیر از خانواده م...
ولی فرناندو تورس،
وقتی اومد پیشم و رو در رو صحبت کردیم،
من می دونستم می خواد بره چلسی،
برام سخت بود تو اون موقعیت قرار بگیرم...
چون می خواستم اونو داخل لیورپول حفظ کنم و می خواستم برای مدت طولانی...
اونو به عنوان هم تیمی داشته باشم ،ولی در مقابل.
به عنوان یه دوست .نمی خواستم جلوشو بگیرم،
اون روز رو کاملا یادمه...
یکی از بدترین روزهای دوران فوتبالیم بود.
من دوستان خودمو پشت سر گذاشتم ...خاطراتو رها کردم،
به بعضی اهداف شخصی خودم رسیدم ...اما بعضی اهداف برآورده نشدن،
همه فوتبالیست ها نیاز دارن که حس کنند همه توانایی خودشون رو شکوفا کردن...
و من در صدد همین کار هستم .البته با باشگاه چلسی،
این برای من قدم خیلی بزرگیه ...و امیدوارم،
این انتظارات برآورده بشن.
به دنبال کسب عناوین بیشتری هستین؟
بله، همگی به دنبال عناوین بیشتریم.
منظورم...آره...
فرناندو تورس داشت می رفت...
واقعا...
هنوزم تو شوک اون اتفاقم.
فرناندو داشت می رفت...
برای مردم مرزیساید ...برای هواداران لیورپول،
حس و حال خیانت بود ...به خصوص رفتنش به چلسی،
:با هر چیزی که چلسی عرضه کرده
پول جدید، پول روسی (اشاره به مالک روسی چلسی).
بنابراین...
برای هوادارن لیورپول این جدایی درد مضاعفی داشت.
یه بازنده تمام عیار .خائن،
می خوایم پیراهن این خائن رو آتیش بزنیم.
ببینید.
خیلی خب.
شماره نه لیورپول رفت .بای بای تورس.
تو تنها قدم نخواهی زد (با حالت طعنه)...
خداحافظ تورس.
این عکس مثل زهر می مونه.
واکنش ها، عصبانیت و نا امیدی هواداران رو...
درک کردم.
اما من بقیه مؤلفه ها رو در نظر نگرفته بودم؛ مثل دشمنی موجود بین این دو تیم.
من به شهر و مسائل مالی اهمیت ندادم...
من مکانی رو انتخاب کردم...
که فکر می کردم منو به اهدافم نزدیک می کنه،
دلیل جدایی من .موفقیت و کسب عناوین بود،
ساعت 6 عصر...
برای جدایی تورس چراغ سبز نشون دادن.
ما هم در صدد این جدایی بودیم چون چلسی عنوان کرده بود...
مبلغ 50 میلیون پوند بابت خرید فرناندو تورس...
پرداخت می کنه.
فرناندو تست های پزشکی رو انجام داد ،قراداد بسته شد،
ما خوشحال بودیم...
البته تا این که تقویم رو دیدیم...
اولین بازی فصل .چلسی برابر لیورپول...
یه شوت نه چندان جالب از تورس...
نمی تونستم گُل زنی کنم.
بازی اول نتونستم .بازی دوم نتوستم، و همین طور ناکامی ادامه داشت،
وقتی ذهنت درگیر مسائل زیادی باشه...
«مثلا «اوه، من باید گُل بزنم ،«پس توپ کی به من می رسه؟»،
«باید اینو گُل کنم» ...اینا رو عملکردت تاثیر می ذارن،
چون اینا آرامش فکری رو ازت سلب می کنن و نمی تونی جایگاهت رو...
برای گُل زنی پیدا کنی.
انگار فوتبال بازی کردن یادش رفته بود.
یا چطوری گُل زدن .انگار داشت یه زبان جدید یاد می گرفت،
واقعا غیر قابل باور بود .تقریبا یه فاجعه بود،
فرناندو تورس با 50 میلیون پوند به چلسی رفت.
بخاطر همین فشار زیادی روش بود سطح انتظارات بالا بود...
بنابراین، من فکر می کنم شرایط تیمی چلسی...
خیلی متفاوت بود.
فرناندو داخل لیورپول اعتماد به نفس زیادی داشت.
تو شرایط فیزیکی خوبی بود،
و کل تیم فرناندو رو تغذیه می کردن.
فکر کنم شرایط تیمی چلسی بسیار متفاوته.
اونا...
فکر کنم 5 تا ستاره تو تیم داشتن...
و توجه تیم حول محور پنج نفر تقسیم می شد.
من نمی تونستم اون جایگاهو به دست بیارم،
یا اونا نخواستن این اتفاق بیفته.
و این موضوع ذهنمو درگیر کرده بود ...و اجازه نمی داد،
احساس رضایت مندی کاملی داشته باشم.
شاید یکی از اون دلیل ها این بود .که من داخل اون زمین بازی نکرده بودم،
هرکس کار خودشو انجام می داد...
و احتمالا فرناندو...
یه حمایت بیشتر نیاز داشت.
فرناندو که ربات نیست.
همین که برسه، کفش بپوشه ،شلوارشو تنش کنه،
لباس تمرین بپوشه و بره بازی کنه.
فرناندو دلگرمی می خواست،
اون می خواست با اون تیم بزرگ بشه.
و تو سخت ترین بازی،
حرکت توپ بخاطر بارون کند شده بود،
انگار مثل ترمز توپ نگه داشته می شد،
ولی همین امر بهم کمک کرد چون بقیه لیز می خوردن...
با پای چپم در حالی که تقریبا پشت به دروازه بودم،
اولین گُلم رو به ثمر رسوندم.
اون گُل شبیه به رهایی بود ...گُلی بود که بعض وقت ها نیاز بود تا.
اون روند ناکامی رو خاتمه بدی.
امیدوار بودم این اتفاق بیفته .اما متاسفانه، این طور نشد،
یه پاس عمقی به تورس ...یه فرصت عالی.
تورس .نه، چه فرصتی رو از دست داد...
اوه، اصلا قابل باور نیست!
یکی از بزرگترین ناکامی ها...
در تاریخ لیگ برتر انگلستان!
پنجاه میلیون پوند...
تو اون بازی .یکی از بهترین گُلای خودمو با چلسی به ثمر رسوندم،
پاس عمقی انلکا به تورس، گُل!
شما می تونی 100 تا گُل بزنی ولی یکی رو خراب کنی...
اونا همون یکی یادشون می مونه.
به دنبال ناکامی تورس در گُل زنی» «بهانه شروع می شوند
تورس به هواداران چلسی اطمینان داد» «که راه و روش گُل زنی را فراموش نکرده
«چطوری اونو گُل نکردی تورس؟»
تری تعویض شد، مسی پنالتی از دست داد» «چلسی به فینال رسید.
«تورس گُل زنی می کنه»
ترس و تردید در وجودم ظاهر شد.
چیزهایی که هرگز تجربه نکردم.
اوه، اصلا قابل باور نیست!
یکی از بزرگترین ناکامی ها...
در تاریخ لیگ برتر انگلستان.
پنجاه میلیون پوند...
دروازه خالی رو گُل نکرد!
همین باعث شد سخت ترین تصمیم دوران حرفه ایم رو بگیرم.
من شروع به مبارزه با تورس لیورپول کردم.
اون سایه ماه های ابتدایی،
باعث شد این سوال تو ذهن مردم ایجاد بشه...
که این خرید موفقیت آمیز بود یا نه.
بسته به عملکرد من داخل چلسی.
فکر کنم صادق ترین کارنامه دوران ورزشیم...
این بود که من برای برآورده کردن...
سطح انتظارات شخصی قدم برنداشتم،
انتظارات جمعی برای من مهم بود.
من تو تک تک لحظه های بزرگ...
قهرمانی ها حضور داشتم .در لحظه های کلیدی بازی،
- ...اعتقاد به خطای هند دارن - پنالتیه؟
فرناندو تورس!
این می تونه...
دراماتیک ترین داستان فصل باشه!
آیا تورس می تونه...
چلسی رو به فینال لیگ قهرمانان برسونه!
تمام! تیتر اخبار نوشته شد!
«فرناندو تورس 50 میلیون پوند رو جبران کرد»
جذابیت فوتبال به همینه.
چون اون دقایق به من فرصت دادن...
که قهرمان بی چون و چرا باشم...
و اون گُل در خاطره ها باقی بمونه.
این گُل برای چلسی و همه،
حکم گُل فینالو داشت .و یه نقطه عطفی تو دوران حرفه ای من.
«چلسی، فاتح لیگ قهرمانان اروپا - 2012»
عناوین کسب می کردم...
ولی نه اون طوری که تو فیلمنامه م نوشته بودم.
من می خواستم قهرمان داستان باشم.
اولین قهرمانی دوران حرفه ایم در سال 2008 با فتح جام ملت های اروپا اتفاق افتاد.
و تجربه اون قهرمانی...
به عنوان برنده و قهرمان...
احساسی ست که می خوای تکرارش کنی.
و تقریبا اگه یه قهرمانی از دست بدی،
اون احساس کافی نخواهد بود.
:اون جا بود که اولین بار با جدیت فکر کردم
«.این اتفاق این جا نمی افته»
ما همگی به توانایی ها ...کیفیت و همه ویژگی های اون،
آگاه هستیم،
می دونیم بازیکن بزرگیه،
و مطمئنیم به روند گُل زنی باز می گرده.
سیلوا به تورس!
تورس یه نفرو در مقابلش می بینه !نینو!
گُل!
- !بی نظیر بود - چه گُلی !
تو یه فوتبالیست بزرگ متولد شدی!
چطوری به توانایی تو شک می کنن؟
کار فوق العاده نینو !گُل برای اسپانیا!
من اطمینان دارم که همه بازیکنانی...
که بازی های زیادی انجام دادن،
دو بار در جام جهانی، دو بار در جام ملت ها ،و دو بار در جام کنفدراسیون ها،
قهرمانان واقعی ما بودن .و تورس یکی از همون قهرمانان بود،
در اون مرحله ...فرناندو به دنبال،
آقای گُلی مسابقات بود ...ولی خب، فرناندو.
به جای گُل زدن و تصاحب...
چهارمین کفش طلا .«گفت: «نه، نه.
«.بگیر ماتا، خودت بزن»
فرناندو تورس همچین آدمیه.
«یکم ژوئیه 2012»
«فینال جام ملت ها - 2012» «اسپانیا - ایتالیا»
«اسپانیا، فاتح جام ملت های اروپا - 2012»
علاوه بر اون زمان ها،
من همیشه برای اسپانیا خوب بازی کردم.
من تو فینال گُل زدم و کفش طلا رو تصاحب کردم.
در جام کنفدراسیون ها در برزیل حضور داشتم.
اون جا هم کفش طلا رو برنده شدم ...در واقع تیم ملی بهم کمک کرد.
افتخاراتی که نتونستم با باشگاه کسب کنم رو به دست بیارم.
تیم ملی برای من...
حکم نجات دهنده رو داشت.
در اون برهه از زمان،
یه حس رهایی بود ...که قادر بودم،
با دوستام و هم تیمی هام از فوتبال لذت ببرم،
و از نو تاریخ رو بنویسیم.
ناکامیم قابل توجیه نیست چون جام ملت ها بود،
به این دلیل که یه تجدید دیدار با هم تیمی های خودم داشتم.
تیمی بودیم که 4 سال پیش هیچ بچه ای نداشتیم...
اما اون روز بچه ها رو دیدیم که بزرگ شدن...
احساس می کنم...
بخشی از خانواده تیم ملی بودم.
«فوکوئوکا»
«دو روز مانده تا خداحافظی»
اصلا سخت نیست که بخوای...
عضوی از خانواده فوتبالی باشی ...چیزهای زیادی وجود دارن.
که تو انجام نمی دی ...اما همون یه چیز،
درهای زیادی به روی تو باز می کنه...
که در غیر این صورت .نمی تونستی تجربه کنی،
اون همیشه یه پدر نمونه بود.
بچه هاش همیشه اولویت اولش بودن.
وقتی از فوتبال برمی گشت خونه...
به خوبی درک می کرد .که الان وقت خانواده ست،
تو خونه، ما همیشه سعی می کنیم...
فوتبال رو از مسائل خانوادگی...
دور نگه داریم.
خونمون این طور نیست...
که پر از پیراهن های ورزشی باشه ...یا ویترینی داشته باشه،
برای نگه داشتن عناوین قهرمانی،
داخل خونه هیچ عکس فوتبالی نمی بینید.
داخل خونه .هیچ وقت درباره فوتبال صحبت نمی کنیم،
وقتی فرناندو از سر تمرین بر می گرده .به عنوان پدر وارد خونه می شه،
ما حتی...
ما حتی مسابقه فوتبال هم نمی بینیم.
برای بچه ها .فوتبال یه جورایی خسته کننده ست،
چون مواقعی بود که باباشون رو داخل خونه نمی دیدن.
اونا که نمی رفتن مدرسه...
ما به عنوان خانواده کم پیش میاد کاری بکنیم.
ببینیم حس و حالشون چطوریه.
چه قدر مونده؟ دو روز مدرسه بعدش تعطیلات؟
بعدش هم می ریم.
برای این هفته .دیگه وسایل رو جمع کنیم،
که پونزدهم حرکت کنیم.
فکر کنم من صبورتر از اونم.
اون خیلی سخت گیره...
یه سری قوانین هست که ما رو ملزم می کنه از اونا پیروی کنیم.
من مطمئنم...
اون نظم و انضباطی که تو زندگی حرفه ایش وجود داره رو...
به زندگی روزمره ما منعکس می کنه.
من دوست دارم سرنوشت بچه هام...
جایی رقم بخوره که اونا احساس خوشبختی کنن.
جایی که بتونن پیشرفت کنن.
اگه فوتبال باشه که عالیه،
تابستون تموم شده بود ...فصل در شُرف آغاز شدن بود،
بنیتز برگشته بود به تیم .و باید از صفر شروع کنیم،
رافا!
برای من ...بنیتز،
یک نفس تازه بود.
فرناندو تورس، دوباره به اوج خودش برگشت موتور گُل زنیش روشن شد. تیم هم...
خوب اونو تغذیه می کرد ،اعتماد به نفسش برگشته بود.
اون جو خوبی که قبلا حاکم بود .و همچنین سبک خوب بازی کردنش،
من مهاجم اول تیم بودم،
بهترین گُلزن تیم، که تو بازی فینال هم یه گُل به ثمر رسونده بودم.
همه چی خوب شروع شد.
فرناندو تورس!
یک صفر به سود چلسی!
بنفیکا پس از ناکامی در فینال حذفی...
این بار هم ناکام می ماند.
«چلسی، فاتح لیگ اروپا 2013»
اما تو همون تابستون ،رافا از تیم جدا شد،
ژوزه مورینیو به کار گرفته شد و شرایط به کلی تغییر کرد.
دوباره، همون ماه های ابتدایی آمار عملکرد من داخل تیم...
و یه جورایی استنباط من...
از جایگاهم داخل تیم مورینیو این طور به نظر می رسید که من مهاجم اولش نیستم.
حالا یا خودش با تیم چلسی...
راحت نبود...
یا شخصیتش این چنین بود اینو نمی دونم ...ولی اون داخل تحولات تیم چلسی،
متاسفانه جایی نداشت.
بازیکن آینده داری هست؟ آره، هست.
اون با ما قرارداد داره .به اصول حرفه ای پایبنده،
ولی مشخصاً، ما از اون می خوایم بیشتر گُلزنی کنه.
اون کار خودشو انجام می داد.
اون...
اون آدم به درد نخوری نبود.
:بعضی مردم می گن
این بازیکن به درد نخوره .اون یکی به درد نخوره.
ولی اون به درد نخور نبود.
یه بازیکن به درد نخور این قدر عناوین کسب نمی کنه، این قدر گُل نمی زنه.
اون واقعا بازیکن بزرگیه.
در سطح شخصی،
من فکر می کنم که لحظه ها و دوره های موفقیت آمیزی رو پشت سر گذاشتم.
قبول دارم پیوسته نبودن،
ولی دوره هایی بود که داخل چلسی...
بهترین بازی های عمرم رو انجام دادم.
ولی خب، دوره های کوتاهی بودن ...اما داخل تیم چلسی.
نتونستم ثبات لازم رو داشته باشم.
و این امر، برای باشگاه های بزرگ اصلا قابل قبول نیست.
من فکر می کردم فرناندو...
بهتر ظاهر می شه.
تو از میانگین 15 یا 20 گل ترانسفر می شی،
بعد تو تیم جدیدت .میانگین گُلزنیت 7 یا 8 می شه،
این واقعیته و لازمه قبول کنیم.
ولی من به توانایی خودم شک ندارم ...شک من به این بود که من شاید،
نمی تونستم اون جا این کارو بکنم .چون احتمالاً من به اون جا متعلق نبودم،
من قبول کردم و فهمیدم که بهتره به همین جا ختم بشه.
اون جا بود که برای اولین بار...
احتمال پیوستن من به اتلتیکو مادرید شکل گرفت.
یا حداقل .به پیشنهادات گوش می دادم،
اما یه حسی داشتم...
که اونا بهم اجازه نمی دن از چلسی به اتلتیکو برم.
«فرناندو تورس با میلان به توافق رسید»
نینو بعد از قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا» ...لیگ اروپا و جام حذفی انگلستان،
«.ورزشگاه استمفورد بریج رو ترک کرد
میلان تقریبا یه راه فرار بود.
از یه جای دیگه به اتلتیکو ترانسفر بشه،
و همین امر ما رو به میلان رسوند.
چرا سری آ رو تجربه نکنیم؟
اولین بازی ما با یوونتوس بود ،شکست خوردیم،
ولی احساس خوبی داشتم.
تو مسابقه بعدی ...اولین گُلم رو به ثمر رسوندم،
انگار همه چی طبق برنامه پیش می رفت .اما بعد از اون تو سراشیبی قرار گرفتم،
مربی تو هر بازی منو تعویض می کرد...
و اون جا بود که متوجه شدم ...همه چیزها،
اون طوری که فکر می کردم نبود.
در واقع، همون طور بود که خودش عنوان کرد.
می دونستم موندم طولانی نخواهد بود.
مواقعی بود،
به خصوص طی سال های پایانی،
که از فوتبال خسته شده بودم.
انگار انگیزه ای نداشتم،
غلبه بر مشکلات برام سخت شده بود.
و همین دلیلی شد که به برگشتن به اتلتیکو فکر کنم.
اتلتیکو برای من،
مثل یه جلیقه نجات وسط اقیانوس بود.
«چهارم ژانویه 2015» «ال نینو به خانه برگشت»
من برگشتم.
جو ورزشگاه رو دیدی؟
عکس ها رو دیدم،
ولی نمی دونم باور کنم یا نه.
وقتی به مرکز زمین می رسی ...بابایی بر می گرده،
تو هم با تمام سرعت می دوی سمت مامانی،
مثل یه تیر، خیلی سریع.
فرناندو!
تورس!
اتلتیکویی که پدر بزرگم در موردش به من می گفت،
همونی بود که حتی بدون دیدن یه مسابقه عاشق اون شدم،
اتلتیکوی نمادها بود ،اتلتیکوی لحظه ها بود،
اتلتیکوی نام های خاص بود...
بنا به این دلایل ...یا دلایل مربوط به خود باشگاه،
بچه هایی که زیر ده سال بودن...
فرناندو!
و برای من ...این اتفاق به این معنی بود که،
والدین، پدر بزرگ و مادر بزرگ ،خاله، دایی،
یا خواهر برادر بزرگترشون تو یه برهه از زمان...
در مورد من بهشون گفته بودن.
و همین سبب می شه...
که احساس غرور کنم...
چون برای من .این ها معنی اتلتیکو رو می دن،
بی نظیر بود، بی نظیر، خیلی احساسی...
داخل اتلتیکو مادرید متولد شد،
نمی دونم طی چند سال گذشته...
ولی خب یکی از ارکان مهم...
تیم اتلتیکو به شمار می اومد ...که اون رو.
تو جایگاه متفاوتی قرار می ده .چون اون بچه با استعدادیه،
اون یه نمایش نبود .بازگشت به خونه بود،
درسته تونستیم 40 سال صبر کنیم،
اما وقتی اون لحظه فرا رسید،
کسی نمی تونست از دستش بده .برای همین استادیوم پر شده بود.
من انتظار نداشتم جمعیت زیادی تو استادیوم حاضر بشن...
ولی استادیوم پُر بود .و من خیلی احساساتی شدم...
اون برگشت ...استادیوم رو پر کرد،
گُلزنی کرد...
دو گل تو ورزشگاه برنابئو،
که دست رئال مادرید رو از جام کوتاه کرد،
مقابل بارسلونا گُلزنی کرد،
و بارسلونا از رسیدن به جام ناکام موند...
خیلی انگیزه داشت،
خیلی عطش داشت و...
از برگشتنش به اتلتیکو خوشحال بود.
شروع خیلی خوبی داشت.
اما متاسفانه،
سرمربی تیم نظر متفاوتی پیدا کرد.
ما همیشه متناسب با صلاح تیم...
فکر کردیم و کارها رو پیش بردیم.
ما همیشه به اون می گفتیم که ما اسطوره جذب نکردیم...
ما بازیکنی رو جذب کردیم...
که تیم بهش نیاز داشت،
و من همیشه...
مطابق با احساسم عمل کردم ...چیزی که اعتقاد دارم.
تیم بهش نیاز داره.
- !تورس - تورس، اسطوره !
دوباره جایگاهشو داخل تیم پیدا کرده بود...
و یه جورایی پادشاه قلعه به حساب می اومد.
البته ارزششو داشت.
اون تنها مرد شایسته اون تیم بود.
اما ناگهان حس کرد...
یه خطری این جایگاه رو تهدید می کنه،
که فرناندو تورس بود،
و می دونست باید...
جلوی این کارو بگیره.
من اونو خوب می شناختم ...و می دونستم،
که انتظارات اون از من بالاست،
می دونستم قراره منو تست کنه ،من جایگاهی رو بدون تلاش نمی خواستم،
ولی اون منو به عنوان یه بازیکن فوتبال دوست داشت.
«فینال لیگ قهرمانان اروپا - میلان»
اون مسابقه، مهم ترین مسابقه دوران حرفه ای من بود.
این می تونه...نگاه کنین...
راموس گُلزنی می کنه!
من در طول عمرم ...از یه عادتی که،
بازیکنان اتلتیکو داشتن .اجتناب می کردم،
این که همیشه داور رو به طرفداری از...
رئال مادرید متهم می کنن.
من همیشه مخالف این رفتار بودم ...به نظرم این رفتارها،
باعث می شن تیم پس رفت کنه.
ولی من فینال لیگ قهرمانان اروپا رو...
بخاطر یه گُل آفساید از دست دادم.
ولی ما باید به کارمون ادامه می دادیم .بدون این که فکر کنیم دست های پشت پرده وجود دارن،
شکست ما داخل میلان بخاطر اشتباه داور نبود.
زمان داشتیم که به بازی برگردیم .ولی این کارو نکردیم،
می تونستم بهتر عمل کنیم .ما تو زمین بهتر بودیم،
ولی برای بُردن کافی نبود.
خوانفران...
گُل، گُل، گُل، گُل، گُل!
سوت به صدا در میاد!
ضربات پنالتی تعیین کننده خواهند بود!
کریستیانو جلو میاد ...کریستیانو در برابر اوبلاک.
اگه گُل بشه کار تمومه ،با همون استایل همیشگی!
پاها باز، یه نفس عمیق...
- !کریستیانو می زنه، گُل، گُل - گُل !
من انتخاب شده بودم...
پیاده روی از مرکز زمین...
تا نقطه پنالتی واقعا طولانیه.
تو اون فینال .لازم نبود اون پیاده روی رو انجام بدم،
می تونست خیلی متفاوت باشه...
اگه اون ضربه رو برای بردن می زدی یا نباختن.
شاید اگه اون بازی رو می بردیم .آخرین بازی من بود،
همچین احساسی در موردش داشتم .فتح لیگ قهرمانان اروپا با اتلتیکو مادرید.
چیزی که تا حالا هیچ کس انجام نداده بود،
چیزی که همیشه بهش فکر می کنی چه فینالی بهتر از اون؟.
اون اشک ها با همه اشک های قبل خودشون فرق داشتن.
اون جا ...تمام چیزی که می دونستم،
و حس می کردم این بود...
که اتلتیکو تنها مکانی بود که می خواستم در اون باشم.
این حس رو با تمام وجودم...
هنگام باخت تیم تجربه کردم.
برای همین این تیم متفاوته.
:من ازش پرسیدم
«چرا الان نمی ری؟»
«.نمی خوام اذیت شدنتو ببینم»
:اون برگشت گفت «.امکان نداره الان ول کنم برم»
ما با باشگاه قرارداد داشتیم.
قرارداد امضا کرده بودیم،
ولی سرمربی با رضایت باشگاه،
اون قرارداد رو تغییر داد،
و فرناندو هیچ حرفی نزد.
و تو تیم باقی موند.
برای من مهم ترین چیز این بود که در مکانی قرار بگیرم...
که به آن تعلق دارم.
من خیلی نگران شرایط نبودم،
در قبال هواداران مسئولیت داشتم.
تورس با این که جزء 9 بازیکن اصلی تیم تو فصل گذشته بود...
و گُل های زیادی به ثمر رسونده بود...
به بازیکن تعویضی تبدیل شد.
پاداش او نیمکت بود.
من هیچ وقت...
از دیگو سیمئونه توضیح نخواستم .چون خوب اونو می شناختم،
نمی دونم که دلیل این اتفاقات شخصی بوده...
یا حرفه ای .و یا هر دو،
می دونم که مدیریت یک بازیکن مثل من...
که به تیم برگشته...
برای سرمربی می تونه دشوار باشه.
از اسطوره باشگاه قاعدتاً...
انتظارات بیشتری می ره،
بیشتر مورد توجه رسانه هاست،
ولی به عنوان سرمربی ...ما باید همیشه،
به مصلحت تیم فکر کنیم.
موقعی بود که همه چیز بهم ریخت.
همه چیز به هم ریخت و من فکر کردم که اون هیچ وقت منو مهاجم اصلیش نمی دونه.
من می تونستم بپذیرم که تو 40 مسابقه فصل،
جزء نفرات اصلی تیم نباشم،
ولی اصلا نمی تونستم قبول کنم...
که چرا دائما رو نیمکت بودم.
مثل همه مهاجم ها ...ویئتو گُل نمی زنه، حرفی هم نمی زنه،
بقیه ازش انتقاد می کنن .گامیرو کم گُل می زنه ازش انتقاد می کنن.
فرناندو کم گُلزنی می کنه .ولی اون قهرمان باشگاست،
مردم رو روحیه بازیکنان تاثیر می ذارن،
این واضحه .برای همینه من باید مدیریت کنم،
اون فکر می کنه...
کاری که داره می کنه به نفع باشگاست.
و تنها کاری که می تونستی انجام بدی تلاش بیشتر بود.
اگه بازی نمی کنی ...بیشتر تمرین کن،
بدون اخم و شکایت ،با لبخند.
هرجا که هستی باید مثبت رفتار کنی...
می تونه روی نیمکت باشه،
یا سر تمرین،
هر جا که باید باشی.
آخرین سالم داخل کالدرون بود و نمی خواستم هواداران رو ناامید کنم.
به هر قیمتی که شده باید می موندم اون جا.
«تاریخ 21 می 2017» «آخرین مسابقه در ورزشگاه ویسنته کالدرون»
برای فرناندو تورس...
اون یه حسن ختام بود،
که داخل ورزشگاه ویسنته کالدرون...
آخرین بازی خودشو انجام بده.
اگه یه بازیکن می تونستیم نام ببریم...
که 50 سال از تاریخ حضورش رو...
با اون بازی تکمیل کنه،
اون بازیکن فرناندو تورس سانز بود،
یه بازیکن تک تیمی ،که برای خیلی از باشگاه ها بازی کرد،
ولی دلش با یک تیم بود.
آخرین بازی داخل ورزشگاه کالدرون در سطح...
چون کالدرون همانند تئاتری بود...
که آرزو داشتم در اون نقش آفرینی کنم،
جایی بود...
که بارها به عنوان هوادار اون جا رفتم،
جایی که اولین بازیمو انجام دادم ،و رویامو به حقیقت تبدیل کردم،
و می دونستم این بازی آخره.
قراره همه چی تموم بشه .و بازی های دیگه ای در کار نیست،
اگه با نمادها...
و احساسات زندگی کنیم،
همه احساسات 50 سال اخیر...
به همین جا منتهی می شه.
«دوم مارس 2017»
برگردید عقب!
عجله کنین !این اصلا خوب نیست،
الان ده نفر شدیم!
لعنتی!
از واکنش بازیکنای اطراف اون معلوم بود...
که اتفاق بدی افتاده.
همون لحظه به خانواده ش فکر کردم.
من یکم ترسیدم...
یه دقیقه گذشت ...بعدش یه دقیقه دیگه،
ولی اون حرکتی نمی کرد !من گفتم: «خدای من.
به من نگو که از این فوتبال،
«.یه فاجعه به بار میاد
من نمی تونستم اون صحنه رو ببینم .هیچ وقت نمی تونم.
ولی می دونم بد بود.
همین طور که گفتم !من اونو بی هوش ندیدم،
من صحنه رو ندیدم .تلویزیون روشن بود، ولی من نگاه نکردم...
من دویدم سمت رختکن ...مستقیماً گوشی رو گرفتم،
با اولالا صحبت کردم.
فکر نکنم بتونم در موردش صحبت کنم.
ترس وحشتناکی بود...
تنها چیزی که به ذهنم اومد...
این بود که اونو...
دوباره نفس کشیدنشو ببینم،
چون واقعا اتفاق ترسناکی بود.
من با اولالا صحبت می کردم...
:داشتم می گفتم چیزی نیست، حالش خوب می شه»...
«.تموم شد، حالش خوبه
«با تشکر از همه دوستان بابت پیام های دلگرم کننده»
«اتفاق ترسناکی بود ولی امیدوارم خیلی زود برگردم» «سوم مارس 2017»
همه چی خوبه.
که هم تیمی هامو ببینم .و تمرین کنم،
این ها لحظات رشد درونی هستن،
این که فکر کنی داخل حرفه خودت بهت توجه می شه و محترم هستی.
و هم زمان،
یه احساسی بهت می گه...
که تو زندگی یه سری اولویت ها وجود دارن..
که قاعدتاً فوتبال مهم ترین چیز نیست.
عملکرد فعلی اتلتیکو مادرید،
با هدایت همچین مربی سخت گیری،
:و کاریزمای فرناندو دست به دست هم دادن و...
وضعیت ناخوشایندی ایجاد کرده بودن،
داشتن کسی به مانند فرناندو کاریزماتیک...
که به طور مداوم بهش بازی داده نمی شد.
می تونست دلیلی برای اختلاف اون با دیگو سیمئونه باشه.
برای همین، من اونا رو به خونه خودم دعوت کردم و بعد جلسه...
تصمیم گرفته شد...
که بهتره هر سه طرف برای مدتی مجدد جدا بشن.
خب .ماهیت اون جلسه این طور نبود،
اصلا هدف اون جلسه این نبود که...
باشگاه فکر می کرد نیمکت نشینی برای من خوب نیست.
برای من بود که تصمیم بگیرم...
که شرایط برام خوبه ...و من مشکلی ندارم،
که به عنوان یه بازیکن یا قهرمان باشگاه...
سال آخر خودش رو روی نیمکت سپری کنه ...و کم و کمتر بهش بازی برسه،
کنار گذاشته می شه...
و از دیدگان محو بشه.
اما باشگاه نبود که سعی می کرد این شرایط رو بهبود ببخشه...
اصلا ...اون جلسه.
به دنبال کنفرانس مطبوعاتی دیگو سیمئونه تشکیل شد.
کنفرانسی که در اون با یک پاسخ ناخوشایند...
وضعیت بدی برای هواداران ایجاد کرده بود.
من مایلم بدونم که شما تماید دارید...
برای یک فصل دیگه فرناندو تورس رو در اختیار داشته باشین.
نه.
جلسه بخاطر همین بود.
من تو جلسه حاضر شدم...
چون فکر می کردم یه عذرخواهی بهم بدهکار بود یا حداقل یک توضیح...
اما این طور نبود.
ما دیدگاه های خودمون رو با مدیرعامل اجرایی باشگاه به اشتراک گذاشتیم...
هر کدوم از ما نظرات خودمون رو به آنخل میگل ارائه دادیم.
یک دیدگاه درست و یک دیدگاه غلط وجود نداشت.
با جدیت صحبت کردیم.
و وقتی صحبت جدی در میان باشه...
نتیجتاً بعدش بغل و روبوسی هم هست.
چون اون در مورد دیدگاهش نسبت به من صادق بود...
منم با صراحت در مورد تفکرم نسبت به اون صحبت کردم.
فکر کنم همون صحبت ها...
سبب شد که این حس بین ما به وجود بیاد...
که بتونیم به هم نگاه کنیم و با همدیگه صحبت کنیم...
و مشخصاً تا جایی که ممکن بود...
همیشه با هم رک و راست بودیم.
سیمئونه هم بازی من بود ...در ابتدا قهرمان من بود.
حمله کن اتلتیکو!
دیگو سیمئونه!
سپس هم تیمی و سرمربی من شد،
و من درک می کنم که از دیدگاه اون...
- .رابطه ما دو تا چه قدر می تونه راحت باشه - من فکر می کنم ...
فرناندو خیلی فداکارانه عمل کرد...
چون فهمید اگه بخواد ادامه بده،
ممکنه...
وضعیت تیم متشنج بشه.
فرناندو نمی خواست برای اتلتیکو دردسری درست بشه.
برای همین تصمیم به رفتن گرفت.
به نظر من...
این بهترین لحظه ست.
برای خدافظی کردن هیچ لحظه ای خوب نیست اما...
پذیرفتن وضعیت من منطقی خواهد بود ...شما به عملکرد من،
آگاه هستین ،عملکرد خیلی خوبی هم نبود،
و شاید وقتشه جای خودم رو...
به بقیه بدم.
من انگیزه دارم و احساس می کنم می تونم بازی کنم...
می تونم این کارو خوب انجام بدم .و خیلی خوب ظاهر بشم،
من می خوام به فوتبال ادامه بدم،
ولی شاید برای اتلتیکو اون بهره وری لازم رو نداشته باشم...
و احتمالاً این بهترین تصمیم باشه.
«یک روز مانده تا خداحافظی»
«جلسه آخرین تمرین»
فکر کنم مؤلفه ای که بهم اجازه داد برای سال های زیاد در سطح برتر فوتبال بازی کنم...
روحیه رقابت بود.
من هیچ وقت بهترین یا سریع ترین نبودم.
هیچ وقت قدرتمند ترین و با تکنیک ترین بازیکن نبودم.
یا بخوام بازیکن شوت زنی باشم ...اما.
در نهایت، فوتبال یک رقابته.
و همین که به ژاپن رسیدم ...متوجه شدم که،
که چیزی وجود داره که اجازه نمی ده ذهنیت خودم رو تغییر بدم.
من هرگز آماده نبودم که رقابت نکنم.
شما موقعی می فهمید که اونو تجربه کنین.
دنبال چیزی بودم که اصلا نیاز نداشتم.
و برای من، اون رقابت بود.
رقابت با آدمایی که بهتر از توئن.
که سبب می شه...
تو رو به همه پتانسیل درونی خودت اگاه کنه .پتانسیلی که خودتم ازش خبر نداری.
گُل بزن.
هدف فرناندو گُل زدنه.
اتلتیکو مادرید بار دیگر...
فاتح لیگ اروپاست !ریکاردو،
هفده سال پس از...
اولین حضورش در تیم اصلی اتلتیکو،
فرناندو تورس،
عازم انگستان شد،
در سری آ ایتالیا بازی کرد ،قهرمانی در جام ملت های اروپا،
و پیروزی در این رقابت ...یک بار دیگر، بعد از 17 سال...
از ظهور وی با پیراهن باشگاه محبوبش...
تورس با اتلتیکو مادرید جام رو بالای سر می بره!
تبریک به هواداران اتلتیکو!
بار دیگر ،برای سومین بار،
شماها قهرمان لیگ اروپا هستین.
اسطوره ای که سزاوار احترام هواداران اتلتیکو...
در سال های مابقی زندگیش است ...و یک صفحه ای دیگر.
بیست و دو سال پیش ...فکر کنم من همون جا بودم،
یه بچه 11 ساله بودم،
که اومده بودم تیم اتلتیکوی 1996 رو ببینم،
که دو قهرمانی کسب کرده بود،
دیدم کاپ قهرمانی رو بالا بردن...
مثل کیکو!
و من آرزو کردم یه روزی این جا باشم...
برای همه بچه هایی که آرزوهایی دارن،
همه چیز ممکنه، به خصوص وقتی هوادار اتلتیکو باشید. زنده باد اتلتیکو.
چهار روز بعد» «جایی که نینو با هواداران اتلتیکو خداحافظی می کند،
گُل!
می خوام در ابتدای صحبتم...
به بزرگان این باشگاه اشاره کنم...
به ویژه...
ادای احترام به لوئیس آراگونس...
که بخاطر نشان دادن راه...
همگی به اون مدیون هستیم.
همچنین ...دوست دارم یادی از،
پدر بزرگم بکنم،
که بهترین هدیه که یک پدر بزرگ می تونست به نوه ش بده رو به من داد: اونم آشنا کردنم با اتلتیکو بود.
من نمی دونم برای شما چه کاری کردم .که این قدر به من محبت دارین،
اما شما منو خوشبخت ترین مرد جهان کردین.
«توسو، 23 آگوست 2019»
«روز خداحافظی»
♪ فرناندو تورس ♪
لحظاتی اندکی بودن ،که نمی تونستم جلوی گریه خودمو بگیرم،
اما امروز من ناراحت نیستم ...من خوشحالم.
و بابت هر کاری که کردم احساس غرور می کنم.
شاید چند روز آینده ...متوجه بشم که همه چی تمام شده،
و اون موقع دلم برای این مستطیل سبز تنگ بشه،
اما الان، من خوشحالم.
برادر ،تمام زندگی فوتبالی خط موازی ست،
که شامل لحظات بی نظیر و فراموش نشدنی ست اما مهم تر از همه، انسان بودن توئه.
بعضی وقت ها ،بازیکنان فوتبال به کسب عناوین فکر می کنند،
در گذشته همین کارو کردم .خواستم تا جایی که بتونم عناوین کسب کنم،
و در بزرگ ترین بازی ها به میدان برم.
ولی الان ...که به پایان نزدیک می شوم،
به عقب که نگاه می کنم، متوجه می شم بهترین چیزی که کسب کردم عزت و احترام بود.
من واقعا احساس غرور می کنم...
که شاید اندکی به دنیای فوتبال خدمت کردم،
به ویژه به فوتبال اسپانیا.
این بزرگترین افتخار من است.
و به لطف فوتبال .من به این جایگاه نائل شدم،
تو دوران حرفه ایم ...به این فکر کرده بودم،
که زمانی که از فوتبال خداحافظی کنم و سال ها بگذره،
می تونم به عقب نگاه کنم و از عناوینی که کسب کردم لذت ببرم.
اما فهمیدم که فکرم اشتباه بود.
عناوین مهم ترین نیستن.
مهم ترین لحظات، لحظاتی هستن که که در سطح...
جام جهانی و لیگ قهرمانان اروپا اونا رو به یاد میاری.
یالا فرناندو !بدو!
چون من هوادارای خودمو دارم.
خانواده م و همه کسایی که وقتی به عنوان یه بچه وارد کالدرون شدم...
از من حمایت کردن،
کسایی که در سخت ترین شرایطم بهم آرامش دادن.
و کسایی که...
وقتی با تیم ملی تو خیابون های مادرید دور افتخار می زدیم...
به من شال گردن دادن.
و همه اون کسایی که فارغ از باشگاهی که بودم...
من رو اتلتیکویی می دونستن.
«ورزشگاه ویسنته کالدرون» «نوامبر 2019»
من در دوران تاریک قهرمان بودم.
این شانس و مسئولیت رو داشتم که پرچم دار باشم،
چون می تونستم داخل زمین باشم .اما حمایت همه رو احساس کنم،
همان طور که ...در زمان های پیروزی قهرمان نبودم،
لازم نبود به کسی ثابت کنم که هوادار واقعی اتلتیکو هستم.
دوست دارم مردم از من به عنوان یک هوادار اتلتیکو یاد کنن.
هواداری که رویایی در سر داشت اونو دنبال کرد و به دست آورد.
و به خوشی به پایان رسوند.
پیوند من با اتلتیکو همیشگی ست،
و تا ابد طرفدار این تیم می مانم.
در استادیوم حضور پیدا می کنم...
و مسابقه تیم رو تماشا می کنم.
من کاری را انجام دادم که همه آن ها انجام خواهند داد.
یه روز نوبت من بود...
که از جایگاه استادیوم برسم به زمین فوتبال...
و نمایشی رو ارائه بدم که به عنوان بچه هوادار...
از بازیکن ها درخواست می کردم.
همان درخواستی که 55 هزار هوادار تو روزهای یکشنبه از بازیکن ها داشتن.
من خوش شانسم که خودم بودم.